Actief met je kind, deel 2 – Klimmen & Tokkelen

/, More than running, Tips/Actief met je kind, deel 2 – Klimmen & Tokkelen

Actief met je kind, deel 2 – Klimmen & Tokkelen

ARTIKELREEKS: ACTIEF MET JE KIND

Hoe leuk is het om samen met je kind actief bezig te zijn. Samen te ontdekken, te leren, samen te werken, elkaar uitdagen, je kind te zien groeien en durven!
Ik word er in ieder geval heel gelukkig van!
Zelf ben ik ook graag actief bezig, dus dat ik tegelijkertijd zelf ook een workout krijg is alleen maar meegenomen!

In samenwerking met een aantal leuke bedrijven, breng ik een artikelreeks uit over welke leuke activiteiten je met je kind kunt doen, ‘actief met je kind’. De minimale leeftijd voor deze activiteiten is 8 jaar.

Mocht je op zoek zijn naar leuke activiteiten welke je samen met je kind kunt doen? Volg dan deze artikelreeks.

De tweede in de reeks: Klimmen & tokkelen
Aanbieder: FunForest.nl


FunForest heeft 4 verschillende parken met ieder zijn charme. Zo heb je parken in Almere, Amsterdam, Rotterdam en Venlo.
Wij kiezen voor Almere, dit park heeft over het algemeen meer tokkelbanen, de rest heeft meer klim-elementen in het park.

IMG_6810

We melden ons bij aankomst bij de balie en krijgen daar een klimgordel en een helm. Ik moet een borg achterlaten voor het materiaal en laat mijn tas en autosleutel daar, dan is dat ook direct veilig opgeborgen.

klimmen1

We krijgen vervolgens instructies bij een nagemaakt klein parcours laag aan de grond. Hier word uitgelegd hoe we het parcours dienen te gebruiken, de regels van het park, hoe alles heet, zo heet de haak waaraan je vast zit aan de grote kabel een zsazsa en het grote hang-ding waarmee je over de kabel rolt (lijkt een beetje op wat een skilift ook heeft) noemt de instructrice ‘de roller’.

Micha is bijna 10 en redelijk groot, dus hij mag tot zijn grote schik alle parcoursen nemen.

IMG_6829

We starten met parcours nummer 2. Een ‘medium’ parcours. Parcours 5 is het heftigst en deze bewaren wij voor het laatst.
Onderaan de trap, verbinden wij ons met onze zsazsa aan de kabel en klimmen omhoog. Eenmaal bovenaan besef ik mij pas hoe hoog het is!
Heb ik jullie al eens verteld dat ik hoogtevrees heb?
Krijg pap in de benen, word duizelig, het zweet breekt mij uit. Maar ik laat mij niet kennen, ik doe dit voor Micha, voor dit artikel en hoe mooi is het om deze kans te grijpen mijn angst te overwinnen.

De volwassenen dienen voor de kinderen te gaan. Dus de beurt is als eerste aan mij.
Ik maak mijn ‘roller’ vast aan de kabel en leg mijn zsazsa erop (dit doe je om afremmen te voorkomen, anders heb je de kans dat je halverwege stil komt te hangen) en neem de juiste houding aan: even gaan hangen in je gordel, gewicht er op laten komen, benen en voeten naar voren..en dan moet je jezelf dus loslaten. Ik weet niet wát er allemaal door mij heen gaat op dat moment, maar ik vind het best spannend.

Voordeel is dat ik om mij heen allemaal mensen in bomen zie staan, klauteren, klimmen en tokkelen, wat mij een vertrouwd gevoel geeft dat het heus niet fout gaat en zo krijg ik mijzelf zover los te laten.
Oké, that was fun.
Maar dan komt eigenlijk nog het lastigste stuk: aan het einde van een tokkelbaan, knal je tegen grote groene kussens aan, daar staat met een pijl op getekend welke kant je er het best over kunt gaan. Door middel van je armen en benen, klim je op het boomplateau. Daarbij houd je met 1 hand een touw vast, zodat je niet naar achter de tokkelbaan weer afglijd.
Weer breekt het zweet mij uit. Daar hang je dan, 15 meter boven de grond.
Dan moet je naar achter leunen om jezelf (je roller) los te koppelen van het kabel.
Kijk, je zsazsa blijft áltijd vast aan de kabel zitten, dus vallen ís onmogelijk. Althans, vallen kan wel, maar dan blijf je hangen aan de kabel. En dan komen ze je helpen.
Er lopen instructeurs over het park met rode helmen en ladders voor noodsituaties. Het code-woord wat je moet roepen wanneer je in de problemen zit, is dan ook ‘rode helm’ roepen. En dan komen ze je redden.
Dat wíl je toch niet, haha!

Snel druk ik mij tegen de boom aan, weg van de rand.
Op de één of andere manier blijft het gek om te moeten vertrouwen op een touw en een haak waar je aan blijft hangen. Snap je wat ik bedoel?
Ik spreek erover met wat tieners die voor mij staan en die gaan lacherig óp de rand van het plateau staan en laten zich achterover hangen.
Het werkt bij mij gelukkig kalmerend. Hoe harder hun erom moeten lachen dat ik mij eigenlijk aanstel, hoe meer dat werkt.
Micha heeft het allemaal niet zo door, die geniet ten top.

Tokkelen1

En ik moet zeggen, het word allemaal wat makkelijker. Ik vertrouw nu wel op het mechanisme en er geen ongelukken gebeuren.
Micha vind het enige een beetje spannend dat hij een keer de overkant niet haalt en blijft hangen halverwege, maar voor de rest klimt en klautert hij als een aapje dat bos door, geweldig!!
Micha is vastberaden alle parcours te nemen.

Klimmen4

We komen nog wat ladders, touwbruggen en koorden tegen waar we overheen moeten en vooral dan word mijn hoogtevrees goed op de proef gesteld. Maar ik zet door en klim en klauter over alles heen wat ik tegenkom.

Stiekem ben ik blij als ik zie dat ik nog maar 2 tokkelbanen hoef te nemen en het dan klaar is. Ik besluit het bij dit ene parcours te houden voor vandaag.

Mocht ik nog een parcours op eigen snelheid kunnen doen, had ik er misschien nog 1 gedaan, want Micha wilt echt graag verder. Maar doordat je regelmatig op mensen voor je op het parcours staat te wachten, vind ík het persoonlijk te lang duren en vind ík het onnodig spannend, je staat dan toch langer dan gewild op objecten zo hoog boven de grond.
Je kan de stationnen (bruggen en tokkelbanen) maar met 1 persoon nemen en je kan maar met zijn 3en op een boomplateau staan. Met als gevolg dat je soms best lang op iemand voor je staat te wachten.

Tokkelen2

Micha heeft leuk contact met een jongetje en gaat met hem, zijn broer en vader nog door voor parcours 5. Kinderen mogen uiteraard alleen verder, onder toezicht van een volwassene. Meneer vind het goed als Micha met hen meeklimt. Ik loop met ze mee via de grond.

Klimmen3

Wanneer Micha klaar is, wilt hij echt heel graag nog verder. Hij heeft zoveel schik! Vind het ook zo knap en stoer om te zien hoeveel hij durft!
We besluiten samen het ‘kinder baantje’ te nemen, een baan welke kinderen ook zelfstandig kunnen nemen. Eigenlijk niet voor volwassenen, maar hey, zo groot ben ik nou ook weer niet.

Na dit parcours besluiten we ermee op te houden. Althans, ik besluit dat, want Micha is nog lang niet klaar! Hij zegt zelfs ‘zo dit was echt de leukste dag van het jaar’ haha geweldig, zo’n opmerking laat toch helemaal vergeten dat je überhaupt hoogtevrees hebt.

Voor een eerste keer vond ik het echt spannend. En zo achteraf, denk ik dat ik misschien best nog een keer durf.

 

Wie weet, we gaan het zien.
Ik heb met veel plezier gekeken hoeveel Micha durfde en ben trots op mijzelf dat ik weer wat grenzen ben overgegaan.

Het was een geslaagd uitje!

IMG_6999

 

By | 2017-12-20T23:31:24+00:00 augustus 17th, 2017|Actief met je kind, More than running, Tips|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen. Ik neem je gezellig mee door middel van mijn blogs en video's.

Reageer