TRAVEL: Kopenhagen

//TRAVEL: Kopenhagen

TRAVEL: Kopenhagen

Samen met the boyfriend reisde ik af naar Kopenhagen.
Dat ik mij ging vermaken in Kopenhagen wist ik zeker, had er goede verhalen over gehoord.
Het was niet de eerste keer dat ik Denemarken bezocht, ik was als klein meisje wel in Denemarken geweest met mijn ouders, maar nog niet in Kopenhagen.

Samen stelden we van te voren een ‘must do – lijstje’ op.  Hieronder onze favorieten:

Lopen rond de Søerne

Mijn trip in Kopenhagen begon vrijdag met een 12 kilometer loop langs de Søerne.
Ons hotel lag nog geen 200 meter van dit prachtige water vandaan. De
Søerne bestaat uit 3 vijvers, verdeeld in 5 stukken en de totale omtrek is 6,35 kilometer, wat zich prima uitleent voor hardlopers en wandelaars om hun ronde(s) hier te doen. Aan het aantal lopers onderweg, kun je zien dat het een favoriete plek van de locals is om te lopen.
Zondagmorgen liepen we hier gezellig samen nog een 9 kilometer.

Fiets huren

Wij huurden voor de zaterdag fietsen bij Baja Bikes. Eigenlijk wilden we de tour door Kopenhagen doen van 3 uur, om meer over (de historie) van de stad te weten te komen, maar deze zat helaas al vol.
Daarom hebben we een kaart meegenomen en zijn we zelf langs alle bezienswaardigheden gefietst die wij de moeite waard vonden.

Op volgorde van het verloop van onze dag:

Rundetårn

Onze eerste stop is Rundetårn, wat de naam al doet vermoeden: een ronde toren. De toren is de oudste sterrenwacht van Europa.
Een 34,8 meter hoge toren, zonder trappen, je gaat als het ware met een ronddraaiend pad in 7 draaien om de toren omhoog. Dit pad is 192 meter land en 4,2 meter breed, wat dus totaal niet voor een claustrofobisch effect geeft, wat ik normaliter wel in torens (met smalle trappengangen) heb.
Leuk detail: in 1716 reed de Russische tsaar omhoog met paard en wagen en in 1902 reed er een auto omhoog. Én een scene uit Bassie en Adriaan is hier in opgenomen.
Bovenop de toren heb je een geweldig uitzicht over de stad.

Terwijl wij op de toren stonden hoorden we muziek beneden. Ik keek op mijn horloge en wist direct dat dit de wisseling van de wacht moest zijn.
We snelden over het grote spiralen-pad weer naar beneden.

Wisseling van de wacht

Elke dag om 12.00 uur vind de wisseling van de wacht plaats. De wacht komt vanaf kasteel Rosenborg aangemarcheerd, richting Paleis Amalienborg.
Het marcheren door de stad is al een beleving op zich, wij rijden op de fiets mee en schieten wat foto’s.
Bij Paleis Malienborg word een traditionele demonstratie gegeven. Het is er erg druk met toeristen. Prachtig om te zien.

Reffen

Ken je die mop van dat stel dat wat ging eten bij Reffen? Die gingen niet.
We hadden bedacht te lunchen bij Reffen. Een hippe food market wat ons deed denken aan Katendrecht Rotterdam.
We staken over met een pondje en toen wij aankwamen aan de overkant, hoorden wij dat Reffen pas begin april opengaat.
En dus stapten we lachend weer aan boord van het pondje en gingen op zoek naar een ander leuk eettentje.

De kleine zeemeermin

Als je er dan toch vlakbij bent, kun je haar net zo goed even gaan bekijken: de kleine zeemeermin. De zeemeermin komt uit een bekend sprookje van Hans Christian Andersen. Ze is al sinds 1913 te bewonderen op de plek waar ze nu zit.
Het is een klein beeld van 1,25 meter en heet is er erg druk omheen. Tja, zoals ik zei, je moet haar even gezien hebben.

Meat district

Maar goed we gingen dus eten. En eigenlijk per toeval kwamen we uit bij de meat district, waar ik over gelezen had. We hadden de tip gekregen om bij een eettentje daar te gaan eten (Gorilla), maar die bleek dicht.
En ik baal er een beetje van, maar ik heb dus nergens opgeslagen bij welk geweldig tentje we hebben gezeten.
Er was heerlijk vlees te verkrijgen, waar the boyfriend van ging genieten, ik hield het lekker bij een kippetje, (redelijk) hete chicken wings. We namen allebei een heerlijk biertje.

Het meat district dankt zijn naam aan het meatpacking district in New York. Een hippe buurt waar je heerlijk kunt eten in verschillende tenten, er zijn kunstgallerijen en nachtclubs. ’s Zomers kun je dwalen door de foodmarket.

Kopenhagen kent veel fijne eettentjes, ik zal een apart artikel delen met plekjes waar we hebben gegeten. Soon online, dan plaats ik hier ook de link daarnaartoe.

Christiansborg

Het zonnetje begon heerlijk te schijnen, dus we besloten de fiets weer op te springen en nog wat van de stad te zien.
We reden terug naar het Paleis Christiansborg, waar we een bezoek brachten aan de prachtige zalen binnen.

Vandaag de dag zijn het Deense parlement, het Deense Hooggerechtshof en het bureau van de Eerste minister van Denemarken gevestigd. Verschillende delen van het paleis, waaronder de koninklijke ontvangstzaal, de paleiskapel en de Koninklijke stallen, worden ook gebruikt door het Deense Koningshuis.

Malmö, Zweden

We hadden de tip van mijn vader gekregen dat het ook leuk was even op en neer te rijden naar Zweden, naar het plaatsje Malmö. Een ritje van ongeveer 45 minuten. We besloten daar te gaan lunchen.
Je komt Zweden binnen rijden over de prachtige Sontbrug.

Let wel even op dat je € 53,- tol moet betalen (enkeltje). Wij wisten dit niet van te voren. Gelukkig konden wij er heel hard om lachen, belachelijke prijs! Er bleek ook een douane te staan waar we onze paspoorten moesten laten zien, en ja die hadden we niet bij ons. Gelukkig zag mevrouw het door de vingers en mochten we doorrijden. Je raad het al: wij nog harder lachen.

We hebben heerlijk rondgewandeld en genoten van het feit toch even in Zweden te zijn beland. Hoe grappig is het om te zeggen, dat we even in Zweden zijn gaan lunchen.

Vrijstad Christiania

Toen we weer terug in Kopenhagen waren, zijn we direct naar vrijstad Christiania gereden. Een plek waar ik heel benieuwd naar was. Had er grappige en vage verhalen over gehoord.

Wat er zo bijzonder aan is: Christiania is een zelfverklaarde semi-onafhankelijke stad welke ontstond in 1970 doordat een stel hippies de verlaten militaire kazerne kraakten en wat vervolgens jaren werd getolereerd als ‘sociaal experiment’ door de regering.

Je kijkt hier letterlijk je ogen uit. Het terrein is kilometers lang, vol met gekraakte gebouwen vol graffiti, er zijn huizen welke gebouwd zijn uit gerecycleerd materiaal, er is een kinderopvang, een skatebaan, wat winkeltjes en verschillende kroegen en restaurants. Wat opvalt is dat er openlijk gedeald word in softdrugs. Het is daarom dan ook streng verboden foto’s te maken.

Laatste status is volgens mij dat het gebied nu onder het Deense Ministerie van Defensie valt en de bewoners een heel lage belasting en huur aan de gemeente Kopenhagen betalen.


Verlosserskerk

Al even viel mij de prachtige toren van de Verlosserskerk op. Ik dacht dat het wel een leuk idee was om deze toren te beklimmen. Ik, met hoogtevrees. Ik heb het geweten.
De toren is 90 meter hoog, kent 400 treden, waarvan de laatste 150 treden welke rond de toren gaan.
Al direct nadat ik buiten kwam, werden mijn benen week en nam mijn hartslag een loopje met mij. Ik kon niet verder. Als een angsthaas, vasthoudend aan de toren, veel kabaal makende schuifelde ik gauw weer de toren binnen. The boyfriend lag helemaal in een deuk. Meneer die ook hoogtevrees heeft, waar ik nu dus twijfels over heb 😉
Na mij kwam er een Spanjaard naar beneden die had het nog zwaarder dan ik.
Conclusie: het is een hele mooie toren, met prachtig uitzicht over de stad, maar met hoogtevrees zal ik hier n iet naar boven gaan.

Nyhavn

Nyhavn wat opvalt door zijn gekleurde huizen. Het is een trekpleister voor toeristen maar ook de locals hangen hier graag rond. Het doet mij denken aan Bergen, Noorwegen. Nyhavn kent veel cafeetjes en restaurantjes. Vroeger stond het bekend als rosse buurt voor de zeelui, met aan de andere kant juist grote statige herenpanden.
De bekende sprookjesschrijver Christian Andersen heeft er in verschillende huizen gewoond, waar hij aan zijn boeken schreef.

Wij hebben het meeste uit onze dagen Kopenhagen gehaald, maar ik weet zeker dat we lang niet alles gezien hebben nog!
Wat ons erg is opgevallen is dat we ons allebei zo thuis hebben gevoeld, daarmee bedoel ik niet persé de gastvrijheid mee (Kopenhagen is erg gastvrij!) maar dat we niet het gevoel hadden ‘van huis’ te zijn. Het voelde als thuis. Zelfs het lezen van de menukaarten kwamen we zelf aardig uit. Zo merkt je veel overeenkomsten met Nederland. Love Europa!

Ik hoop dat ik je geïnspireerd hebt om een keer een bezoek te brengen aan deze toffe stad. Of ben je er al is geweest?


By | 2019-04-04T17:12:44+01:00 april 4th, 2019|Travel|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer