The week after….

/, Trainingsverslag/The week after….

The week after….

Brussel is geweest. Rotterdam is nog ver weg. Wat word mijn volgende doel?
Stel ik mijzelf überhaupt nog een doel in de tussentijd?
Ik wilde heel graag voor Rotterdam een HM lopen in 2u.
Mijn PR liep ik in juni in 2.03.17. Brussel ging hem worden.

Brussel heb ik met een goed gevoel gelopen. Ik lag heel lang goed op schema. Mijn tempo werd flink bepaald door het pittige parcours. De steken in mijn zij (welke steken, dat lees je in mijn vorige blog) zaten mij dwars bij ongeveer 16km en die waren niet meer te houden bij de 18/18,5km en dus ik daar ging over tot wandelen. Ik moest hem uitlopen.
Onder de 2u lopen zat er al niet meer, maar nu kon ik een PR ook wel vergeten. Jammer, maar door omstandigheden begrijpelijk.
Ondanks alles ben ik hartstikke trots op mijzelf, want als je de minuten wandelen er af haalt, had ik sowieso een PR gelopen en als het parcours plat had geweest, had ik onder de 2u gezeten. Maar dat is terugkijken met een ‘als’.

img_2078
Wanneer een herkansing?
Ik kan en wil er niet te lang mee wachten, omdat mijn Rotterdam trainingen half december starten.
En ik heb zo lang consequent getraind met een schema die ik op de meeste momenten verafschuwde. Dat kan ik toch niet zomaar weggooien.
Maar toen de steken in mijn zij niet ‘zomaar loopsteken’ bleken, begon ik hem voor een volgende race te knijpen. Wat nu?
– Ik heb als optie 16 oktober, Amsterdam en Antwerpen.
Ik had al is naar Antwerpen zitten te kijken, maar door de professionaliteit van Brussel HM en de datum mijn vriendin beter uitkwam, toch voor Brussel gekozen.
Amsterdam blijkt te druk voor een PR. En Amsterdam trekt mij ook gewoon niet.
Antwerpen dus. Maar is die niet te snel?
– 30 Oktober, Etten-Leur is ook een optie. Maar in de tussentijd gaan we een nachtje weg met vrienden en daar kijk ik heel erg naar uit en daar wil ik even ‘los te gaan’ qua eten en drank.

antwerpen

Dus ik ga denk ik toch voor Antwerpen.
‘Denk ik’ omdat ik nog een week de tijd neem om te voelen wat mijn lijf doet. Ik heb hier en daar nog wat pijntjes, maar ik ben nu 2 keer bij de dokter geweest, 2x testjes gedaan, 2x plastests gedaan (waarvan 1 keer ook iets op kweek gezet) en er word niks gevonden.
Maar luisteren doe ik natuurlijk niet (alleen) naar de tests, luisteren doe ik naar mijn eigen lichaam.
Als het aan blijft houden, moet ik een echo laten maken, van mijn gal. Ook al zijn de klachten nu heel summier, mijn lijf zei deze week wel dat er iets niet helemaal zit zoals het hoort. Het kan ook een buikgriepje zijn of spierpijn (heuh?). Met andere woorden: het is dus heel moeilijk beoordelen, zowel door mijzelf als door de dokter wat het precies is.
Blindedarm is uitgesloten. Nierbekkenontsteking, blaasontsteking, nierstenen en galstenen bij de tweede plastest in principe ook.
Dus ik kijk het nog even aan. Ik heb nog een week.
Afgelopen week heel veel rust genomen. Heel veel plat gelegen. Straks ga ik een rondje lopen, kijken hoe dat voelt.

Mijn zinnen zijn op Antwerpen gezet. Als ik het verstandig acht om te lopen en anders niet. Dan word het wellicht toch Etten-Leur.

Ik wilde jullie in ieder geval even op de hoogte brengen hoe en wat. Ontzettend bedankt voor de lieve berichtjes deze week! Zo lief van jullie!

To be continued.

Born to be wild.
Looking for adventure in whatever comes my way.


Debbie

Haha op het moment dat ik dit blog online knal, krijg ik een appje van mijn vriendin:
Zo spannend. Zo ver weg en zo dichtbij tegelijk. Dan hebben we het natuurlijk over Rotterdam.
img_21421

By | 2018-04-03T15:07:16+01:00 oktober 9th, 2016|Hardlopen, Trainingsverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer