Stockholm Halve Marathon 2015

/, Raceverslag/Stockholm Halve Marathon 2015

Stockholm Halve Marathon 2015


stockholm-halvmarathon

In een spontane bui besloten. En met recht één van de mooiste ervaringen van mijn leven. En dat besef je pas eigenlijk achteraf. Als alles verwerkt is en alles een plekje heeft.

Totaal niet wetende wat ik ervan kon verwachten, stond ik afgelopen zaterdag aan de start van de Stockholm Halv Marathon (je kunt ook gelijk doorscrollen naar DE RACE). Stockholm staat al een aantal jaartjes op mijn bucket list en ach, waarom loop ik er niet gelijk een HM ;).

Het parcours van deze race is prachtig, loopt door 5 stadsdelen: Norrmalm, Vasastan, Kungsholmen, the Old Town en Södermalm en loopt langs alle bezienswaardigheden zoals het opera, het paleis, Zweeds parlement, het stadhuis etc.
De start is dan ook regelrecht voor het paleis.
Wij maken eerst een ronde van 13 km, wanneer wij weer langs Gustav Adolf Torg (start en finish) komen en vervolgens nog een ronde van 8 km maken.

Om eerlijk te zijn heb ik niet genoeg getraind (heb teveel gewakeboard van de zomer om er nog bij te kunnen trainen) en van de 2 lange afstand trainingen die ik wel gedaan had, ging er 1 totaal niet goed en had ik bij de ander noodzakelijk een knieverband om.
Ik besloot de knieverband met de race ook om te doen, aangezien ik al voelde dat 1,5 dag door de stad heen slenteren mijn beentjes ook niet veel goeds had gedaan.

Zo rond de 14.000 deelnemers moeten er zijn geweest. Een geweldige drukte.

IMG_8905IMG_8904

Ons startnummer hadden we vrijdag al opgehaald dus daar hoeven wij ons zaterdag niet druk over te maken.
De start is pas om 15.45u dus we hebben ‘lekker’ de hele dag om gespannen te zijn.
Aangekomen bij Kungsträdgården raak ik in gesprek met een aardige Zweed, die ‘even’ meedeelt dat hij er ongeveer 1.25 uur over denkt te gaan doen en ons nog verteld dat het een mooi PLAT parcours is. Wij blij om dat te horen. Wij hadden namelijk bedacht dat Stockholm uit allemaal eilanden bestaat en zo dus de nodige bruggen moeten zouden nemen.

Ik tref lieve Ben en Thea uit Zweden die ik in Nederland heb ontmoet op vakantie en die mij zouden komen aanmoedigen (100km rijden voor ze, hebben er gelijk een weekendje Stockholm van gemaakt). Heb ik toch zover van huis nog supporters bij mij ;).

IMG_8901
En dan is het tijd om naar ons startvak te gaan.
Ik probeer nog wat warming-up oefeningen te doen voor wat mogelijk is in de drukte en langzaamaan lopen we met de meute naar de start.


IMG_8908

Uiteraard hebben we voor de gelegenheid shirtjes laten drukken en waarop duidelijk uit op te merken is dat wij uit Nederland komen, met nog 141 anderen Nederlanders lopen wij mee. In totaal doen er 80 verschillende landen mee aan de race. Geweldig idee, toch?

Het startschot klinkt and off we go!


 DE RACE

Mijn vriendin en ik zijn gezond gespannen, het weer is goed, er heerst een goede sfeer en ik heb zin om te knallen. Let’s get it over with.
We hebben afgesproken de haas met de 2 uur-tijd te volgen, voor zover we hem kunnen bijhouden.
We zijn de eerste bocht nog niet om of we moeten een aardige heuvel opklimmen. 3 km verder zie ik tot mijn schrik dat we een ontzettend hoge viaduct op gaan. Silvia en ik kijken elkaar aan zo van ‘ja hoor, ontzettend PLAT’. En zo gaat het eigenlijk het hele parcours door.

342007_204179625_XLarge
Na omhoog gaan, komt natuurlijk het naar beneden gaan en daar ben ik normaliter (met mijn knietjes) ook niet zo gek op, maar ik vlieg naar beneden.
We lopen veel langs water, waar nog een aardig windje staat, maar ik vind het lekker.
De haas houden wij in het begin echt heel goed bij, na 10 á 11 km hebben we hem alleen nog maar in het vizier. Ik houd mijn horloge in de gaten en besef mij, als ik zo door blijf rennen ik rond de 2 uur ga eindigen. 2 uur!
Ik kan het niet geloven, mijn laatste HM liep ik in 2.12.00. Dat zou een dikke PR zijn.
Genietende van de omgeving en mij bewust van mijn snelheid en dat ik geen last heb van mijn knie loop ik met een grote smile op mijn gezicht.

342007_204269560_XLarge

Ik heb nog nooit zo’n goed geregelde race meegemaakt (mag ook wel voor €50), ze staan langs de kant met bananen, dextro energy, energie repen, pleisters en uiteraard water en energie dranken. Bands langs de kant, ingehuurde mensen die de renners oppeppen. Het is een feestje. En natuurlijk de toeschouwers.

Bij de 12,5 a 13 km komen we weer langs Gustav Adolf Torg en zien we de eerste finishers zich al opmaken voor de laatste sprint!
Nog 8 km zeg ik tegen mijzelf. De haas ben ik inmiddels al kwijt en ook begin ik afstand tussen mij en Silvia te merken. Silvia word nu mijn haas.
Het parcours word er niet makkelijker op en we blijven klimmen.
Silvia raak ik dan kwijt en dan knal (of zal ik zeggen ‘vlieg’) ik naar beneden zodat ik de afstand tussen ons op ongeveer 5 mtr houd.
Ik kijk weer op mijn horloge en ben verbaasd over mijn snelheid. Ik geniet.

Toch komt langzamerhand een klein mannetje met een hamertje die begint te melden dat ik dit echt niet nog 8 km volhoud, maar die sis ik dat hij zijn mond moet houden. Even door tot de 15 km knallen, die laatste 6 km zien we wel. Desnoods minder ik dan vaart, heb ik nóg een ontzettend mooie tijd.
Die 15 worden er 16, die éne km is dan weer mooi meegenomen.
Realiserende dat ik echt, echt, écht geen last heb van mijn knie doet mij doen vliegen en daar komt toch (oppeppend door het publiek) weer die grote glimlach op mijn gezicht.

342007_204238261_XLarge

Volhouden tot de 17,5 km dit, en dan zien wij wel weer. Silvia ben ik inmiddels kwijt, het is nu ieder voor zich.

Kijkende op mijn horloge, uitrekenend hoe snel ik moet blijven lopen om die 2 uur als eindtijd te halen, om mij heen steeds meer mensen beginnen te wandelen, dat mannetje met die hamer zegt dat ik hoe dan ook een mooie tijd heb en je kan heus wel wat zachter nu, verzuring in mijn benen, zie ik zo rond de 18km toch een klím aankomen: 50 meter hoog, dat ik volledig inkak.
Ik praat mijzelf moed in, nog maar 3 km, dat is nog maar 15 minuten. Kijkend op mijn horloge is mijn snelheid ingekakt tot nét onder de 9 km en ik vind het eigenlijk wel prima, ik ben hier gekomen om te genieten! en dat heb ik tot nu toe gedaan, af en toe vind ik een momentje (mede door mijn muziek en de toeschouwers) om een sprintje te trekken, en het lukt mij redelijk om op de been te blijven. Ik heb in geen beding gewandeld. Een prestatie op zich vind ik.

IMG_9013
Worstelend met mijzelf schieten de km’s wel lekker op, want ik ben inmiddels bij de 20 km aangekomen en besluit de laatste km écht te gaan genieten van de omgeving, mensen en alles wat er om mij heen gebeurd.
De laatste km is dan ook de langste van allemaal maar daardoor heb ik nog redelijk energie om knallend de finish over te komen.

En HÓE kom ik over de finish. Totaal overdonderd door emoties.
Dat ik het geflikt heb, trots op mijn lichaam, ik loop daar helemaal alleen in een vreemd land, niemand om mij heen die ik ken, geen bekenden bij de finish en dan die TIJD!! 2.05.02!
Ik heb tijdens het genieten mijn PR verbeterd met 7 minuten. Die had ik niet zien aankomen.

En daar zie ik ze staan, de dames met de medailles. Het moment waar ik op heb gewacht, voor heb gevochten tijdens die stomme klims….

Voor mij staat een man voorover gebukt en geeft over, ik ontwijk hem en ga zowat in een andere plas braaksel staan, of het nu echt gezond is wat ik net heb gedaan weet ik niet, maar ik word overmand door emoties. Trots, blijheid en verwondering.
Ik bel mijn mannen op en ik zet nogmaals mijn grootste glimlach op voor de camera.

342007_204166947_XLarge

WAT EEN ERVARING.


Aan het eind krijgen wij koffie, broodjes, een ontzettend leuke bidon met Stockholm Halv Marathon print en een tas met banaan, blikje cola, smeersel voor de spieren, chocolade koekjes en vanille herstel dranje en cashew noten. Op naar  Silvia, op naar het hotel.

En weet je..wat ik in het begin al zei..het besef komt eigenlijk later.
Eerst moet al die adrenaline eruit, die pijn in je lijf eruit (dat ik geen pijn in mijn knie had, wil nog niet zeggen dat ik geen pijn heb, integendeel) en moet je het een paar keer hardop hebben gezegd, foto’s hebben gezien en die medaille een paar keer bekeken hebben.

Ik weet niet wat mijn volgende avontuur word.
Toch mee met mijn vrienden naar Berlijn, een HM in Helsinki met Silvia ;)? Zoiets zal er vast wel van komen, mijzelf kennende, maar DIT ga ik niet meer evenaren.

Deb en Sil
IMG_8825

WE DID IT!

Ik nodig je uit (als je het nog niet gedaan hebt) de slider met fotos door te klikken voor een sfeerimpressie.

Oh en ik vertel er nog graag even bij dat ik €41,- (jawel) betaald heb voor de race foto’s via marathonfoto.com, ja die prijzen moeten wij hardlopers helaas door onder gebukt gaan, maar ik vond het het dit keer DUBBEL EN DWARS waard.

En leuk als je een reactie achterlaat!! Liefs, Debbie 

By | 2018-04-03T15:18:02+02:00 september 18th, 2015|Hardlopen, Raceverslag|41 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

41 Reacties

  1. Marco 18 september 2015 at 10:04 - Reply

    Mooi stukje Debbie!! Enne … die foto’s zijn het geld dubbel en dwars waard hoor. Ze zijn echt super!! 🙂

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 18 september 2015 at 10:26 - Reply

      Dat klopt Marco, die €41,- dubbel en dwars waard! Vond ze ook super.
      Dank je wel voor je reactie!

  2. Myra 18 september 2015 at 10:09 - Reply

    Trots op je Debbie. Gefeliciteerd met deze prestatie ! Super gedaan

  3. Joost 18 september 2015 at 10:17 - Reply

    Leuk verslag. En top van de 7 minuten!!

  4. Monique Quack 18 september 2015 at 10:20 - Reply

    Wat een mooi verhaal heb je ervan gemaakt. Je enthousiasme is zo aanstekelijk. En je mag zeker trots zijn.Top dus!!!

  5. Lucien 18 september 2015 at 12:07 - Reply

    Mooi verslag van een mooi evenement! Belangrijkste is dat je knie het gehouden heeft. Je hebt een supertijd gelopen👍
    Volgen er nog meer HM???

  6. Marlyn 18 september 2015 at 12:31 - Reply

    Geweldig leuk stuk om te lezen! Wat een ervaring meid! En met recht iets om trots op te zijn!!!! Heerlijk nog even blijven nagenieten! Ik kijk uit naar je volgende avontuur /blog!

  7. Chantal 18 september 2015 at 13:04 - Reply

    Mooi verhaal Debbie! Ik zei toch dat dit vast niet je laatste halve zou worden 😉

    Topper! 7 minuten is echt belachelijk veel!

  8. Yvonne 18 september 2015 at 14:52 - Reply

    Diepe bewondering voor deze fantastische prestatie en hoe positief je in het leven staat.

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 18 september 2015 at 15:03 - Reply

      dank je wel Yvonne. dat positieve komt van het hardlopen en de positieve mensen die ik om mij heen heb vergaard 😉

  9. Lydia 18 september 2015 at 15:06 - Reply

    Wat ben jij toch een enorme KANJER.
    DIKKE KUSSSSS

  10. Ruse Soler 18 september 2015 at 18:36 - Reply

    Wat een leuk verhaal om te lezen zeg… en RESPECT..voor wat je heb gedaan… heel leuk

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 09:49 - Reply

      Het was knokken en genieten! Maar maakt dat het hardlopen nou juist zo FIJN!
      Dank je wel voor je reactie!

  11. Tanja 18 september 2015 at 19:01 - Reply

    Wauw wat een prestatie! Goed gedaan. En leuk geschreven!

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 09:48 - Reply

      Dank je wel Tanja! Sta er zelf ook van te kijken nog steeds hoor, hihi. Ik dacht dat zet ik mooi op papier (eh, internet!) 😉

  12. Johann 18 september 2015 at 19:22 - Reply

    Fantastisch Debbie. Ik ben trots op je!!
    Ook weer op z’n geblogt. Heerlijk te lezen.

  13. Elly 18 september 2015 at 19:24 - Reply

    Wat een topper ben je! Wees trots op jezelf en blijf rond lopen met een grote smile 🙂 op je gezicht!!

  14. John 18 september 2015 at 20:02 - Reply

    Mooi verhaal Debbie! En een PR is een mooie afsluiting van al je inspanningen die een ieder bij ILH heeft mogen volgen. Ik heb er zelf ook zin in gekregen om eens in het buitenland een HM te lopen. Ga zo door met je blog!

  15. Silvia 18 september 2015 at 20:10 - Reply

    Leuk verslag!!! Hebben we goed gedaan!!!

  16. hendrie 18 september 2015 at 21:22 - Reply

    Vond het een mooi verhaal je hebt je toch mooi door de laatste kilometers heen gevochten ik vind het een knappe presentatie

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 09:44 - Reply

      Dank je wel Hendrie, en maken die laatste zware kilometers het uiteindelijk nou juist zo mooi.
      Een hardloopdingetje denk ik! 😉

  17. Rochelle 18 september 2015 at 22:48 - Reply

    Dankzij jouw enthousiasme wil ik
    Volgend jaar daar lopen!! Thanx voor de tip

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 09:43 - Reply

      Graag gedaan! En ik hoor graag je verslag hoe je het hebt gevonden dan volgend jaar!
      Moet zeggen dat het bij mij alles bij elkaar was: eerste internationale run, stad waar ik nog nooit geweest was, geen blessure pijn, en die dikke PR er nog is bij 😉
      Al met al een goed georganiseerde run en een super stad om 21.098 km doorheen te rennen!!

  18. marjolein 19 september 2015 at 08:40 - Reply

    Super om te lezen wat je nou precies hebt ervaren en gedaan hebt. Echt petje af schat. Super knap gedaan!!! En prachtige foto’s. Achterlijk duur maar dat is alles daar hè zei je. X

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 09:39 - Reply

      Dank je wel Lein <3 !! Zo moeilijk om in een appje te beschrijven, dat moet gewoon op een blog met beeldmateriaal 😉

      En helaas zijn de marathon fotos altijd zo duur, dat heeft niets met Zweden te maken. Belachelijke prijzen, maar vond het, het dit keer waard.

  19. Daniël 19 september 2015 at 08:47 - Reply

    Dat is verdorie wel een hele mooie stad om door te lopen!
    Mij verbaast het niet dat je (vaak)last hebt van je knieën als ik naar je loopstijl kijk. Heb je interesse om soepeler en efficiënter te leren lopen? Je hebt mijn email..

  20. judith 19 september 2015 at 09:42 - Reply

    Wat een gave ervaring zeg!! Knap hoor! Dit is mijm eerste blog wat ik van je lees, maar wat maak je er een mooi verhaal van!!!

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 19 september 2015 at 10:07 - Reply

      dank je wel Judith! zo nu en dan komt er wat moois uit bij mij, maar dan moet je eerst wat moois meemaken 😉

  21. Daisy 19 september 2015 at 21:32 - Reply

    Leuk verhaal om te lezen, zo tof geschreven ik ga helemaal mee in het avontuur.
    Gefeliciteerd met je prestatie!
    Groetjes,
    Daisy

  22. Jacqueline ter Horst 25 september 2015 at 07:46 - Reply

    Tof verhaal. Ongelofelijk dat het je allemaal zo goed is bijgebleven, dat je alles niet in een soort waas hebt beleefd. Maar je bent niet voor niets blogger natuurlijk. Petje af, voor de prestatie daar en de prestatie op papier!!

Reageer