Singelloop Utrecht

/, Raceverslag/Singelloop Utrecht

Singelloop Utrecht

Mijn eerste ‘Singelloop‘ in Utrecht.
Geen idee waarom ik hem niet eerder heb gelopen in de bijna 5 jaar dat ik nu hardloop. Vorig jaar was ik in Brussel voor de Halve Marathon, dat weet ik wel. Maar die andere jaren, geen idee.
Goede reden om dit jaar gewoon is wel mee te doen! Lekker dichtbij. Ik had er zin in.

Hardloopvriendinnetje Ineke ging mee en eigenlijk was het plan dat zij mij zal hazen. Uiteindelijk besloot ze rustig te gaan lopen en liepen we uiteindelijk toch voor onszelf. Ik ging hoe dan ook voor een Personal Record.

Mijn PR stond op 25.43 welke ik een week voor de Rotterdam Marathon in Zandvoort liep zonder het eigenlijk door te hebben, ik liep toen meer voor de fun mee en zag pas bij de finish dat ik een PR gelopen had. Hier moest ik dus wel onder kunnen komen, dat kon ik aan mijn trainingstijden wel opmaken.

Liefst loop ik zeer binnenkort een sub 25 minuten, maar ik heb hier niet optimaal voor getraind (meer uitleg, zie dit blog).

Al met al wel een mooie ‘generale’ om te kijken hoe ik er voor deze afstand in raceverband voor sta.

voor

Mijn outfitje lag al ’s morgens al netjes klaar, de start is pas om 13.00 uur, dus ik kan rustig aan doen. Ik ontbijt met een broodje banaan, drink wat koffie en bak een Teff-pannenkoek om mee te nemen naar Utrecht.
Haal Ineke lekker op tijd op, parkeren de auto in de Galgenwaard en van daaruit nog 10 minuutjes wandelen naar het evenement.

Aangekomen op het veld kom ik veel bekenden tegen, waaronder Robert en Ernst-Jan (Ernst-Jan was nummer 1 op de 10 kilometer bij mijn event in augustus). Praten wat bij, bespreken mijn tactiek, de zin van warm lopen van te voren en ik krijg er steeds meer zin in. Ik zet nog even snel een up-tempo-playlistje klaar in mijn telefoon, ga nog tig keer naar de wc, loop mijzelf warm en dan gaan we het startvak in.

Kom onderweg nog wat bekenden tegen, waaronder Shirley en Steffen.

Bekenden

We kletsen nog even wat en op een gegeven moment kruip ik naar voren voor een ideale start vooraan.
Wanneer het startschot klinkt huppel ik (oké, ren) er vrolijk vandoor. Ik heb er zo’n zin in om door mijn “stadsie” te rennen!

Ik had bedacht om de eerste 2 á 3 kilometer met een pace van precies 5min/km te starten, zodat ik hopelijk de laatste kilometers kon versnellen.
Maar, zoals elke hardloper kan beamen, start je toch te snel en voelt het op dat moment goed en denk je ‘ach het kan wel’.
Eerste kilometer loop ik 4.57min/km. Tweede kilometer loop ik 4.52min/km, en dan komt dat stemmetje dat even gas terug wilt nemen, zekerheid inbouwen, zodat ik niet op het einde inkak (waarom doe ik dat toch elke keer, dat is mijn valkuil, die onzekerheid, iemand dé tip?).
Ineke haalt mij in (blijkbaar d’r plannen om rustig te lopen weer aan de kant gezet, haha) en ze roept wat naar me in de trant van ‘kom op PR’ en ik volg haar wat tientallen meters. En dan neemt mijn doemdenker de overhand ‘het stemmetje’ wat zegt: laat maar joh. En dan kak ik weer een stukje verder in.
Voor mijn gevoel niet eens zo heel veel nog, maar het is duidelijk terug te lezen in mijn tussentijden.
Kilometer 3 loop ik in 5.08, kilometer 4 in 5.15. Die sub 25 kan ik dan al vergeten. Damn it. Een PR zit er echter nog wel in, dus ik ren door.

Ik geniet onder het lopen van de omgeving. Ik heb hele leuke herinneringen aan Utrecht ‘in mijn jonge(re) jaren’ heel wat uurtjes doorgebracht. Ik vlieg over het parcours.

Heuh?

De laatste kilometer geef ik gas bij, en zie dan de bordjes met ‘nog 500 meter’, ‘nog 400 meter’. Ik besluit bij het bordje ‘nog 200 meter’ de eindsprint in te zetten. Maar zover komt het niet eens, want wanneer ik op mijn klokje kijk zegt die dat ik er al zowat ben ‘heuh’!?
Ik twijfel wat ik moet doen en druk toch (gelukkig op tijd) mijn klokje stil op 5 kilometer.
Dan volgen de bordjes ‘nog 200 meter’ en ‘100 meter’ en zet daartussen toch nog een eindsprint in. Ik besluit te redden wat er te redden valt voor mijn eindtijd, maar in de war ben ik wel.

Na de finish sta ik even uit te hijgen tot een medewerker zegt dat ik door moet lopen. Ik wandel even uit en haal mijn medaille op. Prachtig exemplaar met de Utrechse Domtoren erop, hang hem trots om mijn nek.
Even laat ik een traantje. De gedachte aan een iemand dichtbij mij heeft mij gedurende de race kracht gegeven en daar denk ik even aan. Mooi momentje.

Van Daphne kreeg ik deze foto van mijn mooie eindsprint opgestuurd. Een eindsprint welke er niet meer toe deed eigenlijk! Haha, ik vind hem mooi.

Eind

Wanneer ik Ineke tegenkom heeft ze bijna dezelfde tijd als ik gelopen en dat klopt niet. Zij was een stuk sneller. Ik besluit mijn netto tijd te vragen bij de (graveer-) balie en die geven een eindtijd van 26.25. Ja hoor! Dat kan nooit. Ik ben verbouwereerd. Ik ga overal waar ik maar kan verhaal halen.
Ineke begrijpt niet waar ik mij zo druk over maak. Maar ik heb een PR gelopen en dit word nu nergens officieel erkend, alleen op mijn eigen klokje.
Ineke weet niet of het parcours wel of niet langer was, die heeft niet op haar klokje gekeken, maar wanneer zij haar klokje uitleest komt ze inderdaad ook tot de conclusie dat zij 200 meter langer heeft gelopen. Ik kom mijn nichtje tegen die zegt ook ruim 200 meter langer gelopen te hebben. En zo hoor ik er gaandeweg meer mensen over.

In de ogen van iemand die geen PR heeft gelopen waarschijnlijk niet heel belangrijk, maar in die van mij dus wél.

Mijn klokje gaf een tijd aan van 25.27 en trots deel ik deze ’s avonds op social media, maar eigenlijk klopt deze tijd ook niet helemaal.

Mijn klokje geeft een tijd aan van 25.27 (linker foto, bij een afstand van 5.01 kilometer), maar wanneer je mijn tussentijden optelt (rechter foto), kom ik op een tijd van 25.18 (bij een afstand van precies 5 kilometer). Ik vind dat nogal een verschil, 9 seconden.

Ik deel mijn tijd van 25.27 door 5.01 (kilometer) en doe dit keer 5 om op 5 kilometer uit te komen. Dan kom ik uit op een tijd van 25.22.

Omdat ik niet op tijd een eindsprint heb kunnen doen, had ik nog sneller kunnen zijn. Maar goed. Ik doe het er nu maar mee.

 

Tussentijden

Ik heb de organisatie gemaild en die zegt inderdaad dat het parcours niet officieel gemeten is en dat het inderdaad niet precies 5 kilometer is én dat ik daarbij waarschijnlijk niet de ideale looplijn gelopen heb.
In de ogen van een ander is het misschien niks, maar ik baal hier ontzettend van.
Natuurlijk heb ik bewijzen, van mijn klokje en mijn tussentijden, maar toch.
Ook dat ik (in de war door de aftellende borden) mijn eindsprint niet op tijd heb in kunnen zetten, heeft mij tijd gekost!
Wel grappig al die foto’s en het filmpje waarop je mij keihard ziet sprinten, terwijl het er eigenlijk al niet meer toe deed. Daar kan ik de humor wel van inzien.

Ik heb een PR van 21 seconden gelopen en daar ben ik super trots op.

Die laatste 22 seconden gaan ook lukken. Ik ben nu nog meer getriggert om die sub 25 minuten te lopen dan dat ik al was. Dus heb ik dinsdag mijn eerste training gehad bij de Atletiek Vereniging Clytoneus.

Bring.it.on.

Ineke en ik schieten nog even wat after-fotos en gaan weer op huis aan.

Einde

 

 

By | 2018-04-03T14:49:44+02:00 oktober 6th, 2017|Hardlopen, Raceverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer