Rotterdam Kwart Marathon

/, Raceverslag/Rotterdam Kwart Marathon

Rotterdam Kwart Marathon

Mijn derde jaar achter elkaar dat ik in Rotterdam liep.
In 2016 liep ik de Mini-Marathon van 4,2 kilometer in Rotterdam, voor de lol, om aan te kondigen dat ik het jaar erop de hele Marathon ging lopen.
Zo gezegd, zo gedaan, in 2017 liep ik de Marathon.
Op dat moment besloot ik om in 2018 in ieder geval de Marathoners te komen aanmoedigen.
En tja, eenmaal daar, kon ik net zo goed de kwart Marathon lopen.

Ik neem je mee naar deze dag. 

De start was om 9.30 uur. Dat betekende op zijn laatste de trein van 8.00 uur. Hardloopvriendinnetje Sabine kwam mij om 7.20 ophalen, dus dat betekende de wekker om 6.00 uur.
Ik blijf het zeggen, gekke mensen, wij hardlopers. Voor de lol de wekker op zondag om 6.00 uur.

Op het station zal al snel blijken dat onze trein ruim 10 minuten vertraging had. Ik zag het nog niet zo gauw als een probleem en kletste gezellig in de trein met wat bekenden.
Aangekomen in Rotterdam, snel omgekleed, tas weggebracht, begon het zoeken naar het startvak.
Dat was nog een hele kriem. Ons snelwandel-tempo ging al snel over in een draft en toen bleek dat we vanaf de Coolsingel de hoek om richting kubuswoningen moesten (maar daar nog geen borden zagen), begonnen we te rennen.
Langzaam zagen we wave 3, wave 2 en wave 1 echt nog wel ver weg.
Dat was een mooie warming up van 2 kilometer voor de benen, maar voor de hartslag niet zo lekker.
Met nog 3 minuten tot de start én ruim vooraan willen starten in de wave begon de tijd te dringen.

Ik piepte overal langs en kon mij nog redelijk vooraan over een hek laten zakken en in het startvak wurmen. Een PR zal wel niet gaan lukken in deze drukte (en warmte, want hoe bestaat het, wéér precies dit weekend is het warm). Maar goed, enige kans op een goede tijd is vooraan starten. En ik had een mooi plekje veroverd. In het startvak nog een rijtje of 10 naar voren en ik was tevreden.

Eerste helft

Na de start is het de kunst niet té snel van start te gaan, maar hier moet je haast wel om niet omver gelopen te worden.
Ik laat mij lekker gaan in de flow, maar let op mijn snelheid.
Na zo’n 2 kilometer heb ik een lekker tempootje, maar hoor mijn trainer in mijn hoofd ‘heel blijven’ ‘goal is Antwerpen’ ik kan mijzelf nu wel helemaal geven, maar dat was niet de afspraak. Ik ben nu zover gekomen, ik ga deze race ook nog trouw zijn opdrachten volgen.
Dus ik laat mijn hartslag wat zakken.
Maar wanneer ik de 4 kilometer over kom, merk ik dat er een PR op de 5 kilometer in zit!
Ik gun mijzelf een sprint naar de mat van 5 kilometer en kom erover heen op 25.10 (mijn PR is 24.47), zeer netjes al zeg ik het zelf.

Tweede helft

Oké, leuk geweest, even terug naar mijn hartslag, maar kan het niet laten het gas er lekker op te houden.
En dan begin ik mij te irriteren aan de keien. Wat een rotweg om over te lopen! Ik krijg ook last van mijn benen, ze voelen moe. Het is warm. Ik raak even uit mijn bubbel.
Ik probeer mij te herpakken.
We lopen langs Kralingse Plas en ik probeer even van het uitzicht te genieten.
En dan herken ik 2 plekjes waar vrienden hebben gestaan tijdens de Marathon, hoe bestaat het dat ik dat toch zo bewust heb meegekregen, ik heb het over kilometer 38 zo’n beetje.

Ik trek uit irritatie en warmte mijn linker compressiekous naar beneden. Maar dan lijkt het wel of die helemaal volloopt. Het stijgt zelfs een beetje naar mijn hoofd.
Ik probeer het een paar tientallen meters aan te kijken, maar stop dan toch even op de stoep om mijn kous weer omhoog te doen.
Hier verlies ik wat seconden, maar dat boeit mij op dat moment niet.
Ik probeer te weer in te halen door gas te geven.
Dit tempo voelt weer lekker en ik probeer het aan te houden.
Ik kijk op mijn klokje en zie dat ik best lekker ga. Ik begin met rekenen; mijn PR welke ik in Valencia liep (52.33) 10 minuten eraf is de tijd die ik moet hebben op de 8 kilometer om een PR te lopen.
Mijn hoofd heeft moeite met rekenen en ik probeer het even los te laten tot kilometer 7.
En dan komt toch het besef dat ik wel is een PR kan gaan lopen, of in ieder geval heel erg in de buurt kan komen.
Dit moment moet ik pakken, anders word het hem sowieso niet.

Bij kilometer 8 heb ik zeker nog 12 minuten om een PR te pakken. dus zelfs als ik 6 minuten de kilometer loop zit het er in. Maar ik mag niet nu al gaan inleveren.
Ik heb last van de warmte, maar ik geef gas bij.
Kilometer 9 en ik weet zeker dat een PR er in zit. Gewoon doorknallen.

Het parcours is 10,5 kilometer, maar er ligt een mat bij de 10 kilometer en daar besluit ik te klokken.
Met 51.30 kom ik er overheen. Weer een PR! Precies een PR van een minuut!

Ik ben zo blij!
Die overige 500 meter kunnen mij gestolen worden, loop hem lekker genietend uit.

 

Deze race geeft mij zoveel vertrouwen en durf zelfs voor een doel te gaan welke ik dacht nooit te kunnen lopen!

Ondanks dat ik mij een aantal kilometer in heb gehouden, ben gestopt om mijn kous goed te doen, het druk was, het warm was, de weg echt niet lekker liep, die rare start, toch zo’n mooie tijd lopen!

Ik ben bij deze officieel een aanval op de sub 50 minuten gestart.

Denk je dat het mij gaat lukken?

 

By | 2018-04-11T18:57:33+00:00 april 11th, 2018|Hardlopen, Raceverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen. Ik neem je gezellig mee door middel van mijn blogs en video's.

Reageer