Road to Antwerpen #2

/, Trainingsverslag/Road to Antwerpen #2

Road to Antwerpen #2

Vorige week deelde ik mijn ‘Road to Antwerpen, deel 1‘ waarin ik voornamelijk mijn keuze voor Antwerpen uitlegde en waarom ik überhaupt nog een Marathon ga lopen.

Niet fit

Het was inmiddels de derde week dat ik inging met een zware verkoudheid. De koorts bleef gelukkig uit. Ik had zoveel snot en moest zoveel hoesten, ik wist niet eens dat dit kon zo erg. Letterlijk moe was ik ervan.
In overleg met mijn trainer Wesley pasten we mijn weekschema(s) aan.
Wel deed ik mijn uiterste best mijn duurlopen in het weekend te lopen.

Zo liep ik de week na de Asselronde een 15 kilometer duurloop en de week daarop een 18 kilometer.

Om mijn nog onzekerder te maken over mijn trainingen, kreeg ik na de 18 kilometer-run een reactie in mijn knieholtes, voornamelijk links.
Mijn gedachte daarover? Fuck. Excuse my language, maar het is wat het is.

Ook nog een blessure?

Bang voor een blessure, belde ik direct met mijn favoriete fysio. Daar kon ik dinsdagmorgen terecht.
Kreeg een fijne losmaak-massage, kuiten waren duidelijk overbelast en rekken was het advies.

Na nog wat overleg met Wesley besloten om het deze week nog rustig(er) aan te doen. Ik hoefde toch nog niet te pieken, rust kon nu geen kwaad.

Woensdag besloot ik om een probeerrondje te doen. Niet meer dan 3 kilometer sprak ik met mijzelf af. Misschien eigenwijs, maar ik wilde voelen of er echt (n)iets zat.
Als ik pijn kreeg zou ik direct stoppen. Maar het ging goed. ‘s
Ik appte donderdag dat ik best wilde lopen en mocht vrijdag een interval doen (6x400tjes) en ook die voelde goed. Dan mocht ik zondag ook best lopen van Wesley. Woeh! Lucky me.

Pfeuw

Zondag liep ik een interval van 10x 400tjes (400 meter hf 160 om 400 meter hf 140) en ook deze liep ik uit zonder vervelende reactie in mijn kuiten.

Lijkt erop (ik hoop het althans) dat het met een sisser afloopt.
Ik doe extra goed met rek en strek oefeningen en mijn foamroller is mijn beste vriend.

Niet zo gek hoor dit, na een aantal weken absoluut niet fit te zijn geweest en hoe dichterbij de Marathon komt, hoe meer je denkt wat te voelen.
Het gaat nu rap met de tijd, nog 2 maanden!

Ik heb er zin in!

Ik ga nu eerst een paar dagen op wintersport en loop over 2 weken de Halve Marathon CPC loop in Den Haag.

Blijf je met mij meekijken?

By | 2018-03-21T20:11:52+00:00 februari 25th, 2018|Hardlopen, Trainingsverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer