Reptielenrun over de mooie Veluwe

/, Raceverslag, Trainingsverslag/Reptielenrun over de mooie Veluwe

Reptielenrun over de mooie Veluwe

Mindful run coach, tevens ASICS Frontrunner team-maatje, Martijn Mensink organiseerde samen met iemand van RAVON (Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland) een ‘Reptielen Run’ over de veluwe.
Een 15km lange run waarin wij op zoek gingen naar slangen en hagedissen.

Pastte niet helemaal in mijn trainingsschema voor de halve volgende week in Reykjavik, maar het tempo zou niet hoog liggen en het was uiteraard meer een ‘genietende run’.
Ik besloot mij na overleg met Martijn en gesprekje met Peet dinsdag definitief op te geven. Toevallig appte mijn vriendin Chantal vrijwel direct wat ik vrijdag ging doen & om af te spreken en zij vond het ook een leuk idee om mee te gaan. Gezellig! Verder wist ik dat maatjes Gaby en Gerrit er ook zouden zijn.

(Gezellig carpool) Ritje (met de meiden) van een uur naar Uddel wel waard, waar wij om 9.00 uur verwacht werden.

Martijn stond ons met de rest op te wachten. Gerrit had nog een maat bij zich, Jannes, en ook Karin en Angela (vrouw van Wim van RAVON) stonden paraat. We konden vertrekken.

We doken direct het bos in, het beste te omschrijven denk ik als ‘Natuurgebied Radio Kootwijk‘. En en al om ons heen kijkende, gezellig kletsende en nieuwsgierig wat er ons te wachten stond, troffen we Wim al na 1,5km met een slang in zijn hand!
Een ‘gladde slang’. Prachtig beest! Zo bijzonder dat dit gewoon in de bossen van Nederland leeft.

wim 19260218_1541030559269841_4712312963297064323_n slang1

Normaal pakt Wim deze slangen uiteraard niet op, maar in het kader van ‘educatie’ was hij dolenthousiast ons deze mooie slang te laten zien. Snel liet hij hem weer vrij. Wauw, de run was nog maar net begonnen en we hadden onze eerste slang al gezien. Bijzonder. Benieuwd wat ons verder te wachten stond, gingen we verder.

Ik liet een paar keer vallen dat ik graag een wild zwijn zou willen zien, maar welke kans ik daarop zou hebben? Geen idee.
We komen bij een mooi stukje water aan en genieten van het uitzicht.

IMG_3617 water zwijnen sporenn

De rechterfoto is een teken dat er wel zwijnen zijn geweest. Dit spoor hebben zwijnen namelijk gemaakt door met hun snuiten in de grond te vroeten naar voedsel. Zou ik dan toch…?

IMG_3578 IMG_3618 IMG_3653

Het volgende prachtige stuk waar wij aankomen is de vlakte ‘Kootwijkerzand‘. Zo mooi is het daar! Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik rennen door het zand niet zo fijn vind, ik ben het niet gewend en daarom is het vrij zwaar, maar gestimuleerd door de mooie omgeving weet ik mijn zeuerende benen te negeren.
Angela verteld onder het lopen interessante dingen over het onderhoud van het natuurgebied.
Vanaf dit punt keren we om en lopen we ongeveer dezelfde route terug naar het beginpunt.

zwijntje zwijntje rood
Wanneer we een tijdje weer in het bos lopen, zie ik ineens op een afstand van nog geen 100 metere een wild zwijn staan! Zo mooi, zo duidelijk, midden op het pad! Ik grijp naar mijn camera, maar ben net te laat om hem op beeld te krijgen. Gelukkig krijg ik geen tijd om te balen want wij mogen vervolgens getuige zijn van het mooie verschijnsel van 7 jonge zwijnen die oversteken, rennend hun moeder achteraan. Zo ontzettend mooi! Ik weet er ééntje te fotograferen 😉

IMG_3616 19248133_1541030679269829_2763712840245022655_n IMG_3596

Gaby ziet onder het rennen een sprinkhaan zitten op een prachtige bloemsoort en schiet dit mooie plaatje. Ik twijfel nog even of het geen krekel is, maar volgens mij heb ik goeg genoeg gegoogled om te kunnen concluderen dat het toch een sprinkhaan is.

Ik begin weer wat punten te herkennen van de heenweg en bij een leuk bruggetje roept Angela dat we even moeten stoppen.
Er zouden hier Vliegende Herten (een soort kever) zitten. Wim had Angela getipt waar ongeveer en ja hoor, ze heeft hem snel gevonden. In een eik zit er één. Een vrouwtje. Een mannetje word gekenmerkt door zijn prachtige gewei. Wanneer ik met Wim geknield voor de boom zit, zie ik allemaal soort schilletjes (lichaampjes van de kever) en geweien liggen. Hoe groot zijn deze! En hoe groot is dan zo’n kever wel niet. Ze vliegen ook, dus ik denk dat je schrikt als zo’n grote kever ineens langsvliegt, hihi.
Ik vind het zo mooi om allemaal te zien en te leren!

We rennen terug naar de parkeerplaats, ik ben er blij mee, mijn benen beginnen aardig te protesteren. We hebben heel veel op onverharde weg gelopen (wat ik dus absoluut niet gewend ben) en veel gestopt en weer gelopen, waardoor ik mijn kuiten begin te voelen. Het is precies goed zo, bijna 15 kilometer.

Martijn, Angela en Wim (RAVON), bedankt voor deze bijzondere, mooie en leerzame run.
Ik kijk de volgende keer heel anders om mij heen in het bos. Ik kan niet wachten om met mijn zoon op ontdekking uit te gaan.
Ben blij dat ik deze mooie geheimpjes van de natuur heb leren kennen, ik zou er normaal zomaar voorbij lopen.

Ik heb genoten!!

19114073_1541030875936476_5160468645077390413_n 19146075_1541030602603170_3191187328254222945_n hert

Groepsfoto. Met onze vriend de slang. En nog wat sporen van een hert.

IMG_3624 IMG_3629 IMG_3633

 

By | 2018-04-03T14:53:37+00:00 juni 17th, 2017|Hardlopen, Raceverslag, Trainingsverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer