PPP-loop 2013

/, Raceverslag/PPP-loop 2013

PPP-loop 2013

Tijd van schrijven: 7 januari 2016.

3 Jaar geleden liep ik mijn eerste hardloopwedstrijd. 24 maart 2013 om precies te zijn.
Ach. Wedstrijd. Tegen wie? Tegen mijzelf toch het meeste. Tegen mijn lopersknie.
Een half jaar eerder begon ik met hardlopen; met de verkeerde schoenen & veel te hard van stapel gegaan. Gevolg: irritatie in mijn linkerknie. En deze houd heel lang aan. Kan er niets meer mee.
Ik besluit het hardlopen vanaf het begin op te bouwen en sluit mij aan bij een beginners hardlooptraining op het dorp. 8x op zondagmorgen. En toen begon de uitdaging, want de weersomstandigheden worden met de training slechter. Zo lopen we 2x in de sneeuw. Maar we laten ons niet kennen en gaan door.

Palm Pasen Polder-loop (PPP)

Eenmaal de 8 weken volgemaakt sluiten we de training af met een 5km loop; de PPP-loop in De Meern. Deelname is €5,- wat we betalen bij aankomst, inschrijfformulier invullen dat je meeloopt op eigen risico en vervolgens een geel T-shirt aan. Verschrikkelijk opvallend KNALgeel T-shirt vind ik op dat moment. Maar wat ik op dat moment niet weet, is dat op díe dag mijn zwak voor deze loop begint en daarbij ook mijn verzameling PPP shirts.
Dit jaar (2016) loop ik hem voor de vierde keer. 

Iphone 2013 316

De race

We dachten dat de trainingen koud waren, bij de race zijn de weersomstandigheden barbaars (ik overdrijf niet, zo schrijft ook de VAR krant).

VAR

We blijven zoveel mogelijk als groep bij elkaar de hele race, maar er zijn natuurlijk uitschieters en doordat mijn knie rond plas Strijkviertel (even na de helft van de race is dat) bijna niet meer te houden is, moet ik echt heel erg inhouden.
Onze trainer blijft tussen mij en de overige leden van onze groep in peddelen.
Ik voel mij bezwaard, heb het idee dat ik iedereen ophoud en ik heb ontzettend veel pijn aan mijn knie!

Als eindelijk de finish in zicht komt en ik mijn groepsgenoten zie finishen, draaien ze om en komen ze allemaal terug mij ophalen (bezemen of stofzuigen genaamd) en gaan wij met zijn allen de finish over. Mooi gebaar!
Letterlijk met mijn tanden op elkaar ga ik de finish over.
Tijd is niet belangrijk in deze race. Dat ik hem heb uitgelopen telt. En ik baal dat het niet pijnloos is gegaan.

En kwam daar dan die lopers euforie, die trots, die drang, omdat ik doorzette en mij inschreef voor de meidenloop in juni dat jaar?

Iphone 2013 312

No pain, no gain

Moraal van het verhaal: Wil je iets bereiken, dan zul je ervoor moeten vechten.
Laat mij een voorbeeld zijn. Hier nog met pijn in mijn knie en tanden op elkaar de finish over en 2 jaar later liep ik mijn eerste halve marathon!
Die pijn in mijn knie heeft nog zeker een jaar geregeld aangehouden, maar ik zette door.
Laat je niet tegenhouden. Niet intimideren door de prestaties van anderen. Maar houd jezelf ook niet voor de gek! Je kunt zoveel meer dan je denkt!
Je weet wat ze zeggen: No pain no gain!! En zoals op mijn Tshirt stond tijdens mijn eerste HM: Pain is temporary, pride is forever!

Zet hem op!

Vertel, wat en hoe was jouw eerste wedstrijd? ↓ Vergeet je die ook nooit meer? ↓ Of vergeet je die liever?

Blog over mijn derde PPP-loop (2015) vind je hier.

Liefs, Debbie

By | 2018-04-03T15:16:24+00:00 januari 8th, 2016|Hardlopen, Raceverslag|2 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

2 Reacties

  1. Gytha 8 januari 2016 at 22:47 - Reply

    Door jouw enthousiasme en trainingen begonnen met wedstrijden lopen. Ben zo dankbaar dat ik je tegenkwam op Google!

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 9 januari 2016 at 16:56 - Reply

      dank je wel lieve Gytha! zo fijn om anderen enthousiast te maken met het hardlopen. en bedankt voor al je support! <3

Reageer