In gesprek met: ‘one legged runner’ Milton Gembuel

//In gesprek met: ‘one legged runner’ Milton Gembuel

In gesprek met: ‘one legged runner’ Milton Gembuel

Op instagram viel hij mij op: Milton Gembuel. Oftewel, zoals hij op instagram heet: the_one_legged_runner. Ik werd nieuwsgierig door die naam en bezocht zijn profiel.
Wat je denkt te vinden op zijn profiel klopt: Milton is een hardloper met/op één been. Dat is toch wel heel bijzonder.
Ik wilde meer van hem weten.

Voor mijn rubriek ‘in gesprek met’ interview ik geregeld bekende atleten en mooie & bijzondere mensen. Ik vind Milton heel mooi en bijzonder. Ik zet hem, met zijn doorzettingsvermogen, graag in het zonnetje vandaag!

Aan je naam te zien ben je niet Nederlands. Vertel: Waar kom je vandaan en hoelang woon je in Nederland.

Dat klopt, inderdaad. 13 jaar geleden werd ik “geïmporteerd” uit Colombia. En na de benodigde inburgering voel ik me nu net zo Hollands als de molen van Kinderdijk of de coffeeshops van Amsterdam.

Wat natuurlijk direct opvalt, aan je insta-naam en aan je foto’s, is dat je op/met één been hardloopt. Ik zie tussen je hashtags #amputee staan, dus je been is geamputeerd?

Toen ik 17 jaar oud was, na een ongeluk heb ik een ontsteking opgelopen en na 3 maanden was mijn been niet meer te redden. Het was natuurlijk heel moeilijk voor me maar nu kan ik zeggen dat door het sporten, ik me snel heb kunnen herstellen, fysiek en mentaal, en ben ik gewoon verder doorgegaan.

Liep je al hard voor je amputatie? Hoelang loop je al hard?

Nee, eigenlijk niet zo lang. Ik heb wel altijd gesport. Ik ben jarenlang, toen ik nog in Colombia was, topsporter geweest en was ik zelf deel van de Colombiaanse paralympische zwemploeg. Toen ik in Nederland kwam wonen heb ik geprobeerd om verder te gaan met zwemmen maar ik kon gewoon niet tegen de kou… ook al was ik binnen, ik kon die kou niet doorstaan. Later ben ik begonnen met powerliften, maar daarna ben ik begonnen met een studie naast mijn werk, dus had ik heel weinig tijd om te sporten.

Hoe ben je er op gekomen om te gaan hardlopen?

Hardlopen is begonnen als een grap, echt, het is geen grap! Het bedrijf waar ik werk is de sponsor van een hardloop evenement. Tijdens de lunch met collega´s ging een van hen vragen wie ging daaraan deelnemen, en toen zij mij moest vragen, moest ze paar seconden twijfelen—want ik loop met een prothese en ben zo traag als een slak— maar uiteindelijk heeft ze het toch gevraagd. Mijn antwoord was meteen “JA, ik ga hardlopen”. Mijn collega´s keken me aan alsof het een grap was, maar ik meende het echt, ook al had ik geen idee hoe ik het zou doen. Nadien ben ik video’s op internet gaan zoeken over “running with crutches” en had ik wat gevonden. De rest is geschiedenis, na de eerste keer heb ik de smaak te pakken gekregen en wil ik hier graag mee verder. Ik vind hardlopen zo leuk, iedereen kan het gewoon doen, maakt niet uit of je traag of gehandicapt bent, als je het echt wilt, kan je het.

Ik zie dat je je eerste 5km run hebt gelopen en gefinished in 40.21, hartstikke knap! Ging het je makkelijk af, de race?
Ik neem aan dat je de nodige reacties krijgt onderweg. Hoe gaat dat?

Een week geleden heb ik de singelloop van Breda gelopen en het 40:21 op 5K was mijn snelste tijd ooit. Ik was er kapot van, maar ook heel trots, mensen bleven roepen “knap” en “respect” en dat is heel motiverend.

Train je in een vereniging en gaat dat heel anders als iemand met 2 benen. Dat bekijk ik technisch en doel ik op looptechniek.

Ik train vaak met een vriend maar soms ook alleen. Nee, ik train niet in een vereniging, wel kijk ik af en toe video’s op internet over hoe het sneller zou kunnen, maar voor de rest heb ik geen technische ondersteuning om te trainen.

Doe je ook veel krachttraining erbij? 

Ik doe krachttraining ja, vooral voor mijn armen, want die gebruik ik tenslotte als mijn andere been.

Wat is je volgende doel? Een snellere 5km of je eerste 10km bijvoorbeeld?

Puff, liever wil ik een snellere 5km. Ik denk dat wel mogelijk is. Ik weet bijvoorbeeld dat de “unofficial worldrecord 5K” met krukken ong. 37min is. Dus misschien zou ik kunnen gaan voor de “official record”… dus moet ik nog veel gaan trainen, en zeker de wedstrijden blijven doen, want die motiveren me echt wel!

Wat is de reactie van je omgeving dat je hardloopt/dat je bent gaan hardlopen? 

Heel positief. Veel mensen vinden het “inspirerend”. Mijn doel, naast mijn eigen welzijn, is gewoon om mensen met een amputatie zichtbaar te maken. Ik denk dat omdat normaalgesproken mensen met een amputatie een prothese gebruiken, blijft iemand zonder een been en op krukken een “bijzonderheid”. Ik wil me verder inzetten om te laten zien dat met of zonder prothesis, een person dat iets mist, blijft gewoon een persoon, en hoeft niet als een marsmannetje bekeken te worden. “Doe maar gewoon” meer vraag ik niet.  

Ik wens Milton heel veel succes in de toekomst bij het behalen van al zijn (hardloop) doelen!

 

By | 2017-12-20T23:31:48+00:00 oktober 19th, 2016|In gesprek met|2 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

2 Reacties

  1. ineke 19 oktober 2016 at 08:41 - Reply

    wow dikke respect voor hem, wat een verhaal zeg
    geef nooit op wat een kracht en doorzettingsvermogen echt gaaf om te lezen

Reageer