MTB Kanjertocht

/, More than running/MTB Kanjertocht

MTB Kanjertocht

Gisteren fietste ik mijn eerste MTB trail-tocht door de landgoederen van de Utrechtse Heuvelrug en de bossen van Soest. Prachtig!
Hoe een 30 kilometertocht, uiteindelijk 41 kilometer werd?

Eigenlijk had ik het plan dit jaar nog wat gewone ritjes thuis te fietsen en begin volgend jaar aan een Run-Bike-Run mee te doen. Inmiddels heb ik alweer zoveel plannen voor volgend jaar dat er geen één voordelig valt qua datum of plaats.
Vastbesloten toch een MTB tocht te vinden, bleef ik zoeken op internet en zo stuitte ik op de webstie van RTV Tempo Soest.
Zij organiseren verschillende MTB tochten in de winter en de eerste daarvan kwam mij eigenlijk ook wel heel goed uit.

Kanjertocht

Zo besloot ik om zaterdag 11 november mee te rijden met de 30 kilometer Kanjertocht in Soest.

De tocht is voornamelijk off road en gaat door de landgoederen van de Utrechtse Heuvelrug en de bossen van Soest. In samenwerking met de gemeente en de landgoedeigenaren mag je tijdens deze tocht op plekken komen waar normaal niet gefietst mag worden.

Inschrijfkosten € 7,- (NTFU leden €5,-) en helm is verplicht.
Paar dagen van te voren bestelde ik nog gauw een MTB fietshelm en handschoenen.
Ik ben er klaar voor.

Enige nadeel is dat ik niet echte off-road banden onder mijn fiets heb.
Mijn banden waren aan vernieuwing toe en met het oog op woon-werk verkeer en de 50 kilometer 11 Dorpentocht welke ik in mei fietste, heb ik er stadsbanden onder laten zetten.
We zullen zien hoe het gaat.

IMG_47142

Ik had om 9.15 uur met ASICS Frontrunner-team-maatje Erlinde afgesproken op de parkeerplaats. Je mag vrij starten tussen 9.00 en 10.00 uur.
Het viel ons direct op dat het geen klein tochtje was, we zagen heel veel MTB-ers rijden. Ik moet dan altijd wel een beetje om mijzelf lachen met mijn ‘amateuristische’ fiets en kleding, maar hey, je moet ergens beginnen toch!

Erlinde ging voor de 45 kilometer, zij heeft al wat meer fietservaring dan ik. Ik besloot om verstandig te zijn en voor de 30 kilometer te gaan. Geen idee wat mij te wachten stond en ik wilde niks riskeren op mijn Valencia-avontuur de week erop (waar ik 5 dagen heen ga en een poging tot een PR ga lopen op de 10 kilometer).

Ready to roll

Na onze inschrijving en bestudering van de plattegrond, gingen we gezellig samen van start. Erlinde zou hier en daar wat extra lusjes maken van ongeveer 5 kilometer, maar het eerste stuk konden we in ieder geval samen fietsen.
Eerst een klein stukje asfalt over een fietspad. Daarna het bos in.

plattegrond

De route-richtingen worden aangegeven door lintjes; geel is linksaf, wit rechtdoor en blauw is rechtsaf. Dit heb je snel door.
We hebben geluk met het weer, het zou een helse dag worden, maar met af en toe een buitje komen we de rit aardig door.

De eerste kilometers vliegen voorbij, dit is echt buitenspelen voor volwassenen!
We genieten volop. Bochtjes door, heuveltjes op en af, spelen met de snelheid.
Voor we het weten hebben we 6 kilometer gehad, 10 kilometer en dan ineens bij 16 kilometer ongeveer splitten onze wegen.
We schieten nog even wat fotootjes en dan vervolgd ieder zijn eigen weg.

IMG_4725

Buitenspelen voor volwassenen

Het spelen gaat verder. Omdat het hier en daar toch wat geregend heeft, is het op sommige stukken lastig fietsen voor me.
Sommige stukken slip ik weg, andere stukken lijkt het gewoon alsof ik niet helemaal vooruit kom.
Maar ik ga door, ik vind het veel te leuk. En ik heb geen keuze, haha, je moet wel door.

Ik kom op een stuk waar ik wel is gewandeld heb met Paul en Micha. Heel grappig om daar ineens te fietsen. Ik fantaseerde daar wel is over als ik daar liep: hoe gaaf moet het zijn om hier te kunnen fietsen! Ik genoot volop. Echt buitenspelen dit. Met sommige hoogtes had mijn fiets wel moeite, dan begon mijn tandwiel te tikken en moest ik afstappen en omhoog lopen. Fiets opspringen en naar beneden roetsjen!
Durf mijzelf elke keer weer meer uit te dagen.

Ik hoor ineens Erlinde roepen van een afstandje. Op één of andere manier fietst ze nog erg vlakbij. Het lusje wat zij gemaakt heeft blijkt ongeveer 4 kilometer extra te zijn.
bij kilometer 20 ongeveer staat een tent van RTV Tempo waar even uitgerust kan worden, koud water, warme bouillon gedronken kan worden en je mag een krentebolletje pakken! Erg goed geregeld.

tent

Net wanneer ik weg wil fietsen komt Erlinde aangefietst, we kletsen even wat en ik ga er toch vandoor, ik zou d’r nog wel zien.

Wat is de natuur hier prachtig. De herfstkleuren en bosgeuren maken het een waar feestje.
Bij kilometer 25 ongeveer kom ik bij de Soesterduinen. Wauw!! Ik kijk mijn ogen uit. Ik stop even om foto’s te maken.
Klein stukje met de fiets door het zand en ik kan mijn weg weer vervolgen.

IMG_4742

Leuk contact met de mensen onderweg.
Ik word veel aangesproken op mijn banden. Kijken dat is die dame met die aparte banden word er zelfs gezegd.
Wanneer ik weer door een zoveelste modderpoel fiets en mijn stabiliteit houd, vliegen de complimenten mij om de oren, je doet het goed hoor, of goed opgelost, nou ik vind het knap met zo’n fiets. Net als met hardlopen merk je ook hier, sporten verbroederd. Wat een heerlijk sfeertje onderling.

Wanneer ik op een gegeven moment smalle paadjes door moet en veel bochten moet maken, maak ik de bocht te wijd en heb ik een botsing met een denneboom, recht die boom in, ik heb een schik in mijn eentje!

bospad

Hoe 30 kilometer, 41 kilometer werd

Ik zie op mijn fietscomputertje dat ik al bijna bij de 30 kilometer ben.
Ik zie weer een splitsing van de 30km en 45km route langskomen en bedenk mij dan, dat als Erlinde haar eerste rondje rond de 4km was, en er 3 extra lussen zijn, het ongeveer 5 kilometer per lus moet zijn.
Ik heb het nog prima naar mijn zin en besluit de laatste lus mee te pakken, zodat ik uiteindelijk rond de 35 kilometer uit kom.
Dacht ik.

Oef, zware lus is deze. Veel bochtjes, regelmatig slippen en ik kom bijna niet vooruit, extra hard werken nu met deze banden na weer een regenbui.
Wanneer ik word ingehaald door 2 zuchtende mannen, die zelfs aan míj vragen of we er al bijna zijn en weer roepen: respect hoor met zo’n fiets, word ik het een beetje zat, omdat ik nu niet meer weet hoe lang ik nog ‘moet’.
Ik zie namelijk op mijn computertje dat ik al 36 kilometer gehad heb inmiddels.

Ben heel trots op mijzelf dat ik er toch wat extra’s (letterlijk) heb uit weten te trappen, maar ik zie nog steeds geen uitgang. ‘Nog ongeveer 4 kilometer’ hoor ik iemand roepen. Oké, dan weet ik dat tenminste, beter dan niet weten hoe ver je nog moet. Doortrappen, 4 kilometer is niks. De laatste 2 kilometer zijn op asfalt, het fietspad net buiten het bos en door een industrieterrein naar het clubhuis toe. Pfoe, ik wil er nu wel zijn, ik ga al over de 40 kilometer heen!

Zo blij als ik het clubhuis zie en zo trots op mijzelf dat ik zoveel gefietst heb!
Het clubhuis ligt tegenover een autowash, dus voor € 1,- kun je daar je fiets nog schoon spuiten ook. Zo handig!
Ik eet nog met wat gezellige dames een erwtensoepje binnen, klets wat na en ga op huis aan.

computertje

In totaal 41.18 kilometer in 2.14.39, gewoon even een Marathonnetje door het bos gefietst.

Het was pittig, maar zo leuk! Dit smaakt naar meer!!

By | 2017-12-20T23:31:11+01:00 november 12th, 2017|Fietsen, More than running|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer