De Loop van Leidsche Rijn – 21.1 km !

/, Raceverslag/De Loop van Leidsche Rijn – 21.1 km !

De Loop van Leidsche Rijn – 21.1 km !

DE LOOP VAN LEIDSCHE RIJN – MIJN TWEEDE HALVE MARATHON

IMG_5565

Nog geen 6 weken geleden liep ik een halve marathon, ik weet nog goed dat ik na de finish riep: ‘nooit meer!’ .
En toch liep ik gisteren mijn tweede.

Van mijn eerste HM heb ik niet echt kunnen genieten (uitgebreid verslag op http://www.fitfunrun.com/mijn-halve), dus ik wilde een herkansing. Zo wilde ik mijn herinnering aan een halve marathon niet laten. Ik wist dat het beter kon.

Mijn keuze viel op De Loop van Leidsche Rijn. Vond het prettig dat hij zo snel na mijn eerste was. Ik had de KM’s in de benen en kon mijn training zo door zetten tot 5 weken daarna.
Ook fijn dat het lekker dichtbij huis is. Een bekend parcours. Geen lange reisritten, wat vooral na afloop fijn is.
En omdat het dichtbij is, zijn vrienden en familie sneller bereid te komen kijken. Je aan te moedigen.

En dat hebben wij hardlopers nodig.

AANMOEDIGINGEN

Bij De halve van De Haar had ik een prachtig onthaal, mijn lieve gezin, ouders en beste vriendinnen stonden bij de finish.
Heel fijn een onthaal bij de finish, maar de aanmoediging kun je juist gebruiken langs het parcours.
Daarom stond mijn familie ditmaal langs het parcours.
Bekende supporters zijn fijn, maar ook vreemde mensen zijn onmisbaar. Het raakt mij wel. Mensen die de moeite nemen je aan te komen moedigen. Mensen die er op hun beurt weer voor hun vrienden/familie staan. Maar ook mensen van wie het huis langs het parcours staat en de moeite nemen om de mensen die langs rennen aan te moedigen, boxen met luide muziek aan, toeters en bellen en waterposten aan toe.
Je hebt een paar seconden oogcontact, ze lezen vaak op het juiste moment de ernst van je gezicht af (of de lol, ligt net aan het aantal KM’s en de staat waarin je je bevind),  dan scannen ze je naam op je startnummer en roepen aanmoedigende teksten die je op dat moment nét nodig hebt “Debbie zet hem op, nog een klein stukje” en “Goed hoor! Ga zo door!” Dat ze dan je naam erbij roepen geeft iets heel bijzonders. Een soort erkenning. Je word gezien, er word opgemerkt hoe je loopt te zwoegen. En niet voor niets!
Dus lieve mensen, vooral doorgaan met (on)bekende hardlopers aanmoedigen. Jullie zijn nodig! 😉

Goed…DE LOOP VAN LEIDSCHE RIJN dus.

Ik heb zeer goed geslapen en als ik wakker word, heb ik er zin in!
Ik heb een gemixte spanning, een mengelmoes van zekerheid en zin hebben omdat ik weet wat mij ongeveer te wachten staat, ik heb het tenslotte al is eerder gedaan, en aan de andere kant onzekerheid omdat je natuurlijk nooit precies weet wat je te wachten staat.
Daarbij heb ik gewoon zin om te knallen!

Micha, onze zoon van 7 liep weer mee met de Kids Run (1,5 km) en ook híj is zelfverzekerder in zijn lopen en de sfeer van wedstrijden, want hij loopt 1 minuut en 13 seconden van zijn tijd van De Haar af!
Hij mag met zijn startnummer een gratis ijsje ophalen en met zijn medaille om zijn nek glundert hij van trots (en ik de’s te meer) .
Hij treedt in de voetsporen van zijn mama.

En vandaag treden wij in de voetsporen van de Romeinen. De slogan van dit evenement.
Er hangt een goede sfeer op het terrein. Het ziet er gezellig uit, strategisch opgebouwd, het terrein is voor de kinderen aantrekkelijk gemaakt, er is een romeins dorp gebouwd en lopen er Romeinen rond, er worden vrolijke warming-ups verzorgd vanaf het podium, verschillende stands. Je kunt de hardloopevenementen zowat gaan vergelijken met festivals. Het mag tegenwoordig ook wel wat kosten, maar dat terzijde.

IMG_5573
Ik heb met mijn hardloopvrienden afgesproken voor ons vaste fotomoment. En omdat het zo dicht bij huis is, zijn er sowieso veel bekenden.  Al met al een gezellige boel!

Mijn hardloopmaat Johann en ik lopen samen. Een spontane deal. Hij loopt a.s. zondag de marathon van Leiden en ik ben zijn schildpad. Ik heb een mooi tempo om hem in te houden en ik kan zijn aanmoediging wel gebruiken.


DE LOOP

Vol goede moed starten we om 13.30u, mijn nieuwe TomTom Runnershorloge druk ik aan. Een prettig startvak.
Eenmaal lopende valt het mij op hoe weinig mensen met deze afstand meelopen, ik schat een mannetje of 150.
Leuke aan deze loop is, dat de tijden en routes zo op elkaar afgestemd zijn, dat alle afstanden (10/15/21.1 km) het laatste stuk door elkaar heen loopt.

De eerste 5km gaan voorbij. Ik geniet. Ik loop mijn tweede halve marathon! En zoals altijd, kom ik pas met 6km op gang. Dan begint mijn lichaam zich over te geven aan het feit dat we weer aan het GAAN zijn 😉 .
De route is prachtig! Bekende stukjes, zo schampen we ook een stuk waar ik de De Halve van De Haar liep (best grappig), maar ik kom ook op stukken waar ik nog nooit geweest ben, terwijl het zo vlakbij huis is.
De interactie tussen de deelnemers is top. Er word vriendelijk naar elkaar gelachen en geknikt en hier en daar een praatje gemaakt. Wellicht omdat er zo weinig mensen meelopen.
Het zou zelfs aan kunnen voelen als een training, maar toch hangt er die druk om te presteren voor een wedstrijd.

Het is erg warm en zorg dat ik regelmatig drink. Er staan voldoende drinkposten van de organisatie, maar ook van supportende vrijwilligers! Toppers!
Na de 10km begin ik de warmte echt te merken. Weinig schaduw en nergens een briesje. Mijn ademhaling zit mij ook maar in de weg.
Mijn lieve ouders staan ineens langs de kant met een spandoekje: HUP DEB!
(volgens mij kon ik toen al niet veel meer uitbrengen, wel een lach en een zwaai,  pap en mam ik waardeer het echt heel erg dat jullie er waren! 😉 )

Ik verwacht dat mijn mannen bij de 12km ongeveer staan. We hadden met behulp van de kaart een leuk plekje uitgekozen, zodat ik ze, door een slinger dat het parcours maakt, 2x passeer.micha
Uiteindelijk spot ik ze bij de 15km… mán wat duurde dat lang. Als ik mijn mannen zo zie wil ik ze eigenlijk alleen maar in hun armen vliegen, voor een knuffel, een aai over mijn bol. Maar stoppen is geen optie. Dus we gaan door.
Micha rent een stuk met mij mee en geeft mij een energieboost.
Heb al een aantal km’s ontzettend zware benen dus duw mijn compressiekousen kwaad naar beneden, waarom had ik die stomme dingen ook alweer aangetrokken?

Als we ze weer passeren zitten we bijna op de 17km en begin aardig stuk te gaan. We lopen op een industrieterrein met constante zon. Mijn man en zoon rennen een stuk met ons mee, en weer kan ik niet veel uitbrengen. Ik mompel een paar keer ‘laatste stukkie Johann’ en later weer ‘nu echt het laatste stukje he?’ haha.  Hij houdt mij op de been, want anders was ik allang gaan wandelen. Om het makkelijk te maken mogen we nog 2x een bruggetje over. En mijn benen smeken te stoppen met de kwelling.

Er loopt de hele weg een verklede Obelix voor ons, met een Odefix-hondje in zijn hand aan toe! Ik vraag mij steeds af of die man het niet ontiegelijk warm heeft in dat kostuum. De reacties van de toeschouwers zijn leuk en die leiden af. En ik denk, als hij het moet kunnen in zo’n zwaar pak, dan kan ik het toch ook!? Dus mensen, voel je je geroepen om je te verkleden tijdens een run? Vooral doen! (mits verantwoord). Het kan anderen op de goede manier afleiden.

De laatste paar KM’s zijn killing! Zo’n wedstrijd legt mentaal zoveel druk. Alsof je nog héél ver moet. Ik loop met gemak 18 á 19 km in een training, maar bij een wedstrijd kun je mij tegen die KM-punten opvegen, maar ik ga door. Opgeven is geen optie. En mijn hoofd wilt best door, maar die bénen!
Het laatste stuk is aangebroken en het interesseert me dan niet meer wat er om mij heen gebeurd.

johann
Ik krijg mijn lichaam ook niet meer in de laatste versnelling.Ik ben al blij dat ik  hem uitloop.
Johann pakt mijn arm, want die krijg ik zowat niet meer omhoog, ik geef een grote  glimlach naar de camera.
Bij de finish rennen we zo in de armen van familie en vrienden. En ik ben zo blij dat ik er ben.

Ik ben iets sneller gefinished als bij De Haar. 1 minuut en 22 seconden sneller om precies te zijn. Ik had verwacht wat sneller te eindigen.
Rond de 2.05.
Ik geef de warmte en die stomme kousen de schuld.

Maar weet je, ik heb het maar wel ‘even’ gedaan: 2 halve marathons in 5,5 week tijd en die tijd kan mij dan wat!

Nettotijd 2.12.00 rond. Mooi getal.

 

Ik had via FB een actie gewonnen en mocht mijn medaille gratis laten graveren, dat laat ik nog even gauw doen. Ik haal mijn tas op en we schieten nog even wat fotos met zijn allen en gaan dan lekker op huis aan. Lekker in bad.

Ik ben blij en trots. Ik heb kunnen genieten. Eindelijk zit ik op die roze wolk!

woldk

Meerdere keren heb ik tegen mezelf geroepen, dit doe ik echt nooooit meer en toch ben ik weer mijn volgende aan het plannen. Wat is dat toch met hardlopen, met hardlopers?

Het liefst loop ik hem weer heel dichtbij, of in een ander land. Who knows 😉 Running keeps amazing you!

Tot de volgende, ~Liefs Debbie

 

IMG_5538

 

By | 2018-04-03T15:19:54+00:00 mei 15th, 2015|Hardlopen, Raceverslag|4 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

4 Reacties

  1. Justin 20 mei 2015 at 08:39 - Reply

    Mooie prestatie en het is een eerlijk stukje lopen door vleuten en op het lint . Ik hoop volgend jaar een halve te kunnen lopen.

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 20 mei 2015 at 10:18 - Reply

      Dank je wel! Het is inderdaad heerlijk lopen daar!
      Gaat vast goed komen! Ik had vorig jaar ook pas ineens het idee!! 😉
      Ga zo door! xx

  2. John 20 mei 2015 at 09:24 - Reply

    Hoppa!!! Gewoon je 2e halve marathon en ook maar meteen je tijd aangescherpt. Op de foto’s is niets van de pijn te zien, maar ik kan me goed voorstellen dat het er wel degelijk was.
    Gefeliciteerd met je 2e én je pr!
    Aangezien je het fijn vindt om in de omgeving te lopen, kun je natuurlijk ook aanstaande zaterdag in IJsselstein van start gaan. Je 3e halve 😉 of een snelle 10.

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 20 mei 2015 at 10:20 - Reply

      Dank je John! Ben ook super blij ermee!
      Ik heb inderdaad over IJsselstein nagedacht, lijkt mij een leuke en gezellige loop. Helaas heb ik al wat anders. Voor volgend jaar!
      (mijn derde halve staat wel al gepland, maar houd ik nog even geheim 😉 ) Lieve groetjes!

Reageer