LIFE: Verhuizing update #1

/, Personal/LIFE: Verhuizing update #1

LIFE: Verhuizing update #1

Het einde is in zicht! Inmiddels heb ik (letterlijk en figuurlijk) wat meer ruimte om jullie bij te praten hoe de verhuizing verloopt.

Start

We hebben nu ongeveer 3,5 week de sleutel en de eerste 2 weken is er voornamelijk geschilderd en zijn daarna op alle 3 de verdiepingen de vloeren gelegd.
Het is een flinke ruimte, dus er was flink wat werk. Ik had er in deze tijd niet veel te zoeken.

Ik hield mij vooral bezig met de adreswijzigingen, verzekeringen en het uitzoeken van gordijnen, een nieuwe kamer voor Micha, nieuwe kledingkast voor mij. Spullen en meubels die ik niet mee wilde nemen gingen marktplaats op (ik denk dat ik in totaal voor € 700,- verkocht heb, haha, dat is toch mooi mee genomen!).
Elke vrije minuut stond ik spullen in te pakken in het oude huis.
We hebben een flinke zolder en er kwam zoveel achter de schotten vandaan! Mijn hemel.

Veel weggegooid ook. Dingen van vroeger, van Micha van vroeger, van mijn oma. Zoveel mogelijk gesorteerd wat ik écht wil bewaren. Je kan niet van alles mee blijven slepen.
Ik moet zeggen, dat opruimen, gaf ook een opgeruimd gevoel ik mijn hoofd. Heerlijk om te ruimen!

Micha had in deze weken ook zijn cito toetsen en spreekbeurt en ik wilde de focus ook daar houden. Het is allemaal al spannend genoeg en vind het heel belangrijk dat hij zo ‘normaal’ mogelijk deze periode doorkomt. Dus thuis, was thuis. We hielden ons hoofd koel.

debje

Midden

Toen de vloeren gelegd waren, kon ik voorzichtig aan al steeds wat meenemen. Eindelijk kon ik wat doen!
Die zolder met volle dozen begon mij steeds meer tegen te staan (dan heb je geen overzicht voor je gevoel).
Soms reed ik 2x op en neer en stopte elke keer mijn auto proppie vol.
Ik ben het type van ‘graag alles zelf doen’. Dus ook de zwaarste dingen gaan mee.
Tijdens mijn werk rijd ik in de Mitsubishi Outlander van mijn collega, en dacht daar gelijk even -mis-bruik van te maken!, snel langs de winkel mijn nieuwe kledingkast ophalen. Inladen, uitladen. Geen probleem.
Laminaat, Micha’s nieuwe bed. Geen probleem.
Ik zet het liefst ook alles graag zelf in elkaar. Geen probleem.

Combi trainingen

Ik hoef niemand te vertellen hoe zwaar een verhuizing is.
Ik heb er echter voor gekozen mijn trainingen voor Rotterdam wel door te laten gaan.
Dit kan ik doen, na goed overleg en samenwerking met Paul én het feit dat ik maar 2 dagen werk in de week.
Hierdoor kan ik 5 dagen per week indelen hoe ik wil. En ik plan daarom dan ook om mijn Rotterdam trainingen heen.

Aan het begin viel het helemaal nog wel mee, ik kan nou eenmaal veel tegelijk. Het lopen was ook meer even een uitlaatklep. Maar nu met het letterlijk over verhuizen, sluipen er wel steeds meer dagen in dat ik mij extreem moe voel.
Maar ik luister goed naar mijn lichaam en neem dan ook echt mijn rust, wanneer ik voel dat het teveel is/word.
Er zitten (boven verwachting) ook heel veel dagen tussen dat ik mij super fit voel!
En de trainingen gaan ook echt super goed!

Nogmaals, net als ik in mijn vlog aangaf, wil ik niemand aansporen dit even ‘zomaar’ te doen, verhuizen en tegelijk trainen voor een Marathon. Dit werkt voor mij en ik wil niet een voorbeeld zijn, van: ja maar zij deed het ook ‘even’. Het is echt niet ‘even’. 

We hebben ook geen haast met verhuizen. Dus ik houd mijn hoofd koel.

bende

Einde in zicht

Van het weekend heeft Paul met een goede vriend alle grote meubels over verhuisd.
Het enige wat ik nu in het oude huis heb is mijn bank, de TV op een krukje, wat spullen in de keuken voor dagelijks gebruik, onze kleding welke we nu vaak dragen (hardloopkleding dus, haha!) en onze bedden.
De rest is allemaal al over!
Het einde is dus in zicht.

Deze week voel ik dat ik mijn lichaam wat meer rust moet geven, dus daar geef ik dan aan toe.
Wel rommel ik wat aan in beide huizen, zodat er wel beweging in blijft.

Aankomend weekend gaan we mijn keukenapparatuur ophalen en de laatste grote spullen over verhuizen en dan kunnen we er slapen!

Nieuwe start

Volgende week is het voorjaarsvakantie, dan hebben wij alle tijd om te acclimatiseren en het huis verder in te richten naar onze smaak.
Daarna gaat Micha naar zijn nieuwe school, is de overdracht van het oude huis en kunnen we volledig op ons nieuwe leventje richten! Heerlijk!

Stukje verhuizing valt dan ook weg en kan ik mij volledig op Rotterdam gaan richten!

Spannende en intensieve tijd, maar het is het straks allemaal waard!
Kan niet wachten om aan ons nieuwe leventje op ons nieuwe plekje te beginnen.

Maar weet je wat mij grotendeels gewoon op de been houd:
Dat ik het straks maar mooi allemaal geflikt heb. Straks lekker in ons nieuwe huisje zit. Ons nieuwe leventje kan starten.
Onze trip naar IJsland in het vooruitzicht en de zomer(vakantie)!
En dan als klap op de vuurpijl gister het nieuws dat ik 1 van de Asics Frontrunners ben geworden.

Dit is MIJN JAAR dat kan niet anders!


Debbie

 

 

By | 2017-12-20T23:31:33+00:00 februari 21st, 2017|Life, Personal|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer