Ladiesrun Utrecht 2016

/, Raceverslag/Ladiesrun Utrecht 2016

Ladiesrun Utrecht 2016

Zondag liep ik mijn vierde Ladiesrun. In 2013 liep ik de Meidenloop Utrecht (voorloper Ladiesrun), in 2015 liep ik Ladiesrun Rotterdam en de week erop Ladiesrun Utrecht.

Voorheen was het parcours door Utrecht dwars door de oude stad, langs de Singel, onder de Dom door, de Zadelstraat door. Er hing altijd een goede sfeer, mede door het aantal toeschouwers langs de kant.

Dit jaar was er een nieuw parcours. De start lag compleet ergens anders, op het Berlijnplein naast de gigantische nieuwe Cinemec bioscoop. Niet meer door de authentieke binnenstad, maar over een industrieterrein, langs het Amsterdams Rijnkanaal. Veel rechte stukken, dacht ik, voordelig om een goede tijd neer te zetten.

We kwamen aanrijden en mochten van een wegmedewerker op de Thoriumweg niet verder rijden en moesten op deze manier nog zeker een kilometer lopen.
Er liep niemand voor ons en een klein groepje achter ons, dus het was maar de vraag of wij goed liepen.
’s Morgens was het goed en warm weer geweest, nu was er veel regen op komst. Resultaat: onweer.
Bij aankomst hoorden wij dat de laatste loopsters van de 7,5km niet verder mochten rennen na 5km. En wij startten een kwartier later.

binnen

In mijn beleving was het evenement altijd drukker. Wellicht te wijten aan het weer en/of het nieuwe parcours? Er stonden nergens rijen en ik kon zonder moeite doorlopen tot helemaal vooraan in het startvak.
Jammer dat er geen aparte startvakken waren voor de snelle(re) dames en de minder snelle(re) dames, alles stond door elkaar op deze manier.
Niet dat de snelle(re) dames niet naar voren kropen, maar toch. En wat ik nooit als prettig zal ervaren zijn de businessrun-dames die voor je starten en links blijven lopen. Zigzaggend moet je erdoorheen.

Als we dan eindelijk mogen starten knal ik er vandoor. Ik ben vastberaden een nieuw PR te lopen. Althans, het zal leuk zijn als het lukt. Ik ben niet getraind op korte afstanden op het moment. Mijn laatste 5km race was in december. Lang geleden dat ik intervals heb gedaan.
De eerste 2km gaan goed, 3e km redelijk (ik vind het een apart parcours met rare bochtjes en fietspaden en viaducten), de 4e km langs het Amsterdams Rijnkanaal kan ik dan wel waarderen, lekker lang stuk knallen. In de verte zie en hoor ik onweer en even knijp ik hem dat de race word stilgelegd, ik maak die 5km hoe dan ook af, al is het een andere route, denk ik in mijzelf haha.

We naderen de laatste km en dan zie ik de roze sliert met rennende meiden ver bovenaan op een viaduct lopen…hoe dan!? Ik zie een klim aankomen van 3 lussen, zo’n 20 meter hoog. Ik heb daar zo’n hekel aan! Wie verzint dat in een race? En dan zo aan het einde. Serieus. Daar gaat mijn tijd. Dat is gewoon niet mijn sterke kant, op het moment al helemaal niet.
Als je daarna dan ook 20 meter naar beneden kan knallen, om de tijd weer in te halen, maar dat bleef uit.
Ik krijg de finish al in het vizier en probeer wat te versnellen. Ik durf niet op mijn klokje te kijken wat mijn tijd is.
Ik zet een laatste sprint in de laatste 150 meter en kom over de finish met 26.18. Grrr op 30 seconden na geen PR.
Die rot viaduct. Oh, wat baal ik eventjes. Maar toch vind ik het een mooie tijd. Ik zit weer aardig op mijn snelheid als voor de kuitklachten eind vorig jaar/begin dit jaar.
Sinds een half jaar niet op deze afstand gefocused, dus hier moet zeker nog meer in zitten.

IMG_65652

Ik sta nog even na te kletsen met snelle Ginny, Arjan die ik bijna overal tegenkom hihi en ontmoet eindelijk Rianne in het echt en dan begint het toch te gieten! Wat een herfst-weer deze maand. Gelukkig had ik droge lange kleding bij me, kleed mij snel om en lopen (onder een paraplu) terug naar de auto.

Ik ben weer getriggerd: heb wel weer zin om voor een PR op de 5km te gaan.
Maar dan denk ik weer aan mijn doel: Rotterdam. Ik kan mij geen blessure veroorloven.
Het zal leuk zijn als ik op 28 augustus bij mijn eigen georganiseerder run, de FitFunRUN, een PR loop.
We zullen zien.
Heb jij je al ingeschreven trouwens? Er zijn nog een aantal startbewijzen beschikbaar.

Oh ik vergeet de speciale medaille helemaal te vermelden. Het is een kettinkje. Geef mij maar lekker een grove medaille met een dik lint eraan, maar ik vind hem wel apart en ladylike, zoals het hoort bij een ladiesrun natuurlijk. ’s Avonds houd ik hem om als ik uit eten ga met mijn vriendinnen.
En dan gaat hij aan mijn medaille-rekje. Mijn 10e medaille voor dit jaar, mijn 12e race. Tempo gaat lekker 😉

IMG_6615


Debbie

By | 2018-04-03T15:11:14+01:00 juni 28th, 2016|Hardlopen, Raceverslag|2 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

2 Reacties

  1. Monique 28 juni 2016 at 17:45 - Reply

    Hoi Debbie, leuk geschreven. Wij moesten bij de 10km over een grindpad. En hadden een brug of viaduct meer. Ik vind het geen aanrader.
    Grzz. MONIQUE

Reageer