Hoe kwam ik (voor 70%) van mijn open water vrees af?

/, Zwemmen/Hoe kwam ik (voor 70%) van mijn open water vrees af?

Hoe kwam ik (voor 70%) van mijn open water vrees af?

Als je mijn Triathlon-avonturen hebt gevolgd afgelopen maanden, heb je gezien dat mijn trainingen het meest bestonden uit het overwinnen van mijn grote angst: mijn angst voor open water.
Na deze trainingen kan ik wel zeggen dat ik zeker 70% van mijn angst overwonnen heb. Hoe ik dat gedaan heb?

Een aantal weken geleden deelde ik heel wijs een tips & tricks lijst voor het overwinnen van open water angst. Mijn beste tip is eigenlijk gewoon: doen. Gaan!
Er zit niets anders op dan het onder ogen zien, accepteren dat de angst er is en het gewoon doen en herhalen.

Wat ik deed, was: samen zwemmen met iemand.
Ook al bleef ik de eerste paar keren misschien in het ondiepe, iemand meenemen helpt je wel om ietsjes uit je comfortzone te gaan.
Het helpt ook om water uit te kiezen waar je vertrouwd mee bent. Beginnen in het ondiepe en dan steeds een stukje verder gaan.

Wat niet helpt (of misschien uiteindelijk wel) is het opzoeken van de werkelijke diepte van het water en/of welke vissen er zwemmen. Zo kwam ik er 2 weken voor mijn triathlon achter dat er een meerval van 1.85 meter gevangen was in de Linge. Waar ik in moest zwemmen. Wel heb ik daardoor de tijd gehad om het te bespreken met mensen en het een plekje kunnen geven en aan het idee kunnen wennen dat ze echt wel banger zijn voor jou (zeker tijdens een triathlon). Maar eerlijk: eigenlijk kwam ik er achter dat ik meer bang was voor dieptes dan voor vissen. Ik wilde het een verklaarbare reden geven denk ik? Maar die had ik niet! Ik vind wateren waar het 15 meter is gewoon enger dan wateren waar het 1 meter is.

Wat mij erg geholpen heeft is de keren dat ik over echt diep water heen ging (18 meter en 40 meter) is een zwemboei meenemen. Een speciale boei waar je op kan drijven als je (net als ik:) hyperventileert of bijvoorbeeld kramp krijgt.
En een wetsuit aantrekken, geeft je nét even een beschermder gevoel en meer drijfvermogen.

De laatste keren dat ik in open water heb gezwommen was ik echt zoveel minder bang als dat ik voor mijn triathlon was. Ik kan wel zeggen dat ik mijn angst met 70% heb overwonnen.

Tijdens onze vakantie ben ik in Titisee geweest. Vanaf de kant in het ondiepe zonder problemen én vanaf een waterfiets in het midden van het meer er in – 20 meter diep – en eerlijk, dat vind ik nog steeds een beetje spannend, het water was daar ook heel donker. Maar ik heb het wel gedaan!
In Zürichsee heb ik echt stukken gezwommen zonder dat ik het eng vond en ik weet dat daar grote beesten in zitten, maar het water was daar helder, dus dan is het toch minder eng op één of andere manier.
Ik heb dus net – tijdens het schrijven van deze blog- opgezocht hoe diep Zürichsee is, het diepste punt is 143 meter, dat wíl je toch niet (weten). Maar goed, niet waar ik zwom.

Voor mijn gevoel ben ik tig stappen verder gekomen in mijn openwater-vrees verhaal. Ik vraag mij af of ik er ooit echt helemaal van af kom.
Dan zijn jullie de eersten die het horen!

Heb jij openwater-vrees?

 

By | 2018-08-20T21:43:32+01:00 augustus 21st, 2018|Triathlon, Zwemmen|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer