Hiken naar Morskie Oko in het Tatrageberte, Polen

/, Travel/Hiken naar Morskie Oko in het Tatrageberte, Polen

Hiken naar Morskie Oko in het Tatrageberte, Polen

Met het stof nog op mijn wandelschoenen, blader ik door de foto’s van mijn eerste hike avonturen. De foto’s liegen er niet om, wat was het mooi!
Mijn vriend en ik zijn net terug uit Polen en hebben daar twee dagen gewandeld in het Tatragebergte.

De eerste dag wandelden we naar Morskie Oko, het grootste meer in dit gebied.

Het Tatragebergte in Polen

In Zuid-Polen vind je het Tatragebergte, op 2 uur rijden van Krakau, op de grens met Slowakije. Hoogste bergtop is 2500 meter hoog en het gebied kent 250 kilometers aan trails.
Overnachten kun je het beste in het nabijgelegen Zakopane. Wij sliepen even buiten deze stad, in Kościelisko, in dit geweldig speelse appartement met grote ramen en uitzicht op de bergen

Van te voren hebben wij ons zoveel mogelijk proberen in te lezen in (makkelijke) wandelroutes om mee te beginnen en daarbij sprong de route naar het meer Morskie Oko er voor ons uit.

Morskie Oko is het grootste meer van het gebied en staat bekend om het mooiste uitzicht.

Aanrader is om even de map met kaarten Tatrzanski Park Narodowy aan te schaffen. Deze bevat alle hike-routes inclusief de wandeltijden. Ideaal.

Onze hike naar Morskie Oko

Enthousiast begonnen wij ’s morgens vroeg aan ons avontuur. Niet wetende welke verrassingen deze dag voor ons in petto had.
We reden met de auto naar de parkeerplaats aan de voet van de trail naar Morskie Oko, waar wij rond 7.30 uur aankwamen.
Er rijden ook busjes vanuit Zakopane die je naar deze plek brengen.
We werden direct beloond met wat reeën die de weg overstaken en even in de bosjes bleven staan om bewonderd te worden.

Het is onze eerste echte hike-tocht en naast een thermosfles warme thee, had ik de volgende essentials bij mij.

De weg naar Morskie Oko bedraagt zo’n 8 kilometer (wat te lopen is in 2 uur, voor de beginnende maar fitte hiker) en is geheel geasfalteerd. Een goede om mee te starten vonden wij.
We waren bang dat het druk met andere hikers zal zijn, dat lazen we in alle blogs terug, maar we kwamen echt een enkele hiker tegen.
Enkele kilometers heeft er een man achter ons gelopen met een snowboard op zijn rug. Was zo benieuwd waar hij heen zal lopen en hoe zijn weg er naar beneden uit zal zien, maar op een gegeven moment was hij toch verdwenen.

De route is prachtig. Een bosrijke omgeving, met uitzicht op de hoge bergen om ons heen, bedekt met sneeuw.
Onderweg komen we borden tegen met welke dieren er allemaal leven, zoals: beren, gemzen, lynzen.
We genieten van de stilte en de natuur en de fluitende vogeltjes om ons heen.

Na een half uur passeren we een beek, wat door het water wat naar beneden dendert wat van een waterval wegheeft. We lopen er door middel van een brug overheen.
Dan volgt er een uitrustplaats met toiletten (tijdens deze hike kom je om het half uur toiletten tegen, door middel van dixi’s of restaurants).

Dan krijgen we de mogelijkheid om te kiezen tussen een trailweggetje met keien omhoog, of het asfalt te blijven volgen. Wij kiezen voor wat meer uitdaging en vervolgen onze weg over de keien omhoog. Hiermee snijd je eigenlijk de grote weg af en zorgt toch even voor wat meer uitdaging en weer een ander uitzicht.
In het midden van het pad ligt echt nog een dik pak sneeuw/ijs. Het is soms oppassen waar je je voeten neerzet.

Grappig idee, dat wij hier zo lopen in de sneeuw. In Zakopane was het zonnig en tegen de 20 graden en in Nederland is het zomers weer deze week.

Gezellig kletsend lopen wij door, af en toe vallen we stil en nemen we de omgeving goed in ons op.
In de verte begint toch wel duidelijk te worden dat we het meer moeten naderen.

Nog even stevig doorwandelen en dan komen we bij het meer aan en dan zien we iets waar we allebei geen rekening mee hebben gehouden.

Het meer ligt helemaal dicht met ijs!

Het is één van de mooiste plaatjes die ik ooit gezien heb (en ik ben behoorlijk verwend door mijn reizen naar Noorwegen en IJsland).
We spreken wat mensen en die vertellen ons dat het ijs 60 centimeter dik is en dat je er over heen kan lopen.
In de verte zien we inderdaad wat mensen het meer oversteken.

Er word ons ook verteld dat je nog een stukje kan klimmen/hiken aan de overkant, maar dat dat voor de beginnende hiker afgeraden wordt.
En mocht je het toch willen doen, in ieder geval spikes onder je schoenen te dragen, welke je binnen (in het aanwezige restaurant/berghut) kunt kopen.
Ik loop er niet helemaal warm voor, maar mijn vriend word helemaal enthousiast en daardoor stem ik in.

We eten en drinken wat binnen en dan besluiten we het meer over te steken.

Zo bijzonder om op het meer te lopen. Adembenemend.
We hebben ook zo’n geluk met het weer, vol zon.
En wat ons opvalt is dat het er nog zo rustig is qua mensen! Wij waren namelijk bang dat het er zal wemelen met toeristen.

We nemen onze tijd om te genieten van dit bijzondere gebeuren. We beseffen ons heel goed dat dit vrij uitzonderlijk is dit nog mee te mogen maken eind april.

We schieten wat foto’s in het midden van het meer en vervolgen onze weg.

Na het ijs, binden we onze spikes onder de schoenen en beginnen aan onze (direct ook eerste) sneeuw hike tocht.
Mijn vriend geniet maximaal, ik begin hem steeds meer te knijpen, hoe hoger ik kom. Ik bedenk mij namelijk ook: ik moet nog een keer terug.

De spikes die we voor een paar euro gekocht hebben zijn natuurlijk geen professioneel materiaal waar je zo mee naar boven klimt. Ik glijd regelmatig weg, of de spikes gaan half af.
Het ene moment zie je mensen lopen met stokken en wél professionele spikes onder de schoen (wat zeg ik, spikes, het lijken wel messen) en dan wil ik er de brui aan geven: dit is onverantwoord. Het andere moment zie ik mensen lopen op gewone gympies, waardoor ik het wel weer aandurf.

IJsklim naar Czarny Staw pod Rysami

Met de aanmoedigingen van mijn vriend, red ik het om boven te komen en daar is het uitzicht fenomenaal!
Je kijkt over Morskie Oko heen en hier blijkt nog een meer verstopt te liggen; Czarny Staw pod Rysami.
Uiteraard ligt deze ook dicht met ijs.

Het uitzicht is fenomenaal! En als verrassing daar het meer Czarny Staw.

Ik ben op dat moment blij dat we doorgezet hebben.
Ik las in een ander blog dat maar 1% van de bezoekers deze klim doorzet.

We blijven een tijd boven om dit stukje geluk goed in ons op te nemen. Meer foto’s te schieten en wat te eten.

Maar dan komt de weg terug. Ik heb hier allesbehalve zin in.

Ik zal jullie de kleine details besparen, maar ik vond het een vrij enge tocht terug naar beneden.
Er gleed letterlijk een stel mensen een stuk naar beneden en ik heb een aantal momenten gedacht mezelf ook maar gewoon naar beneden te laten glijden.
Maar goed, alles is goed gekomen en ik had dit uiteindelijk niet willen missen! Unieke ervaring en daar leef ik voor.

Terug bij het restaurant, waar wij even uitrusten en nog wat eten is het inmiddels hartstikke druk met toeristen en Polen (het was Paasweekend, dus veel Polen waren ook met ‘vakantie’).
Blij dat wij zo vroeg al op pad waren.

Het is inmiddels al begin/halverwege middag en we besluiten met paard en wagen terug te gaan naar de auto.

We kunnen wel zeggen dat we na deze dag enthousiast zijn geworden voor meer van dit soort hike avonturen.

Mocht je overwegen naar het Tatra gebergte op vakantie te gaan, kan ik dit alleen maar aanmoedigen!

Polen is misschien niet het eerste land waar je aan denkt om op vakantie te gaan, geheel onterecht in onze ogen, want het is er prachtig! Mocht je het leuk vinden om te lezen wat wij nog meer in Polen hebben gedaan, kun je dat in dit artikel lezen.




By | 2019-05-16T16:48:46+01:00 mei 16th, 2019|Hiken, Travel|10 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

10 Reacties

  1. Milou 19 mei 2019 at 10:01 - Reply

    Ben wel Is in krakau geweest, wist niet dat zo’n mooie gebied er in de buurt lag! Ziet er zo mooi uit, leuke blog!

  2. Frederique 19 mei 2019 at 10:03 - Reply

    Het ziet er mooi uit en goed verzorgd i.v.m toiletten e.d Zelf vlucht ik elke vakantie zo ver mogelijk van de kou dus Polen zou niet zo snel op mijn bestemmingslijstje staan.

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 24 mei 2019 at 09:44 - Reply

      maar Polen betekend niet direct kou hoor, haha ‘beneden’ (niet in de bergen) was het 20+ (eind april) dus ook heerlijk
      als je de bergen in gaat, dan is het koud 😉

  3. Wanda 19 mei 2019 at 12:14 - Reply

    Goh, noot geweten dat Polen zo’n prachtig wandelgebied heeft. Nu ben ik niet direct zo’n fan van sneeuw, maar misschien wel een leuke bestemming voor juni als we normaal gesproken op zomervakantie gaan.

  4. Sandra 19 mei 2019 at 23:34 - Reply

    Zelf nog nooit naar Polen geweest. Bovendien hou ik eerder van de zon dan van de sneeuw.

  5. Renée 22 mei 2019 at 22:30 - Reply

    Ik ben wel een hiker, maar dan meer met 25+ graden, haha.
    Deze omstandigheden lijken me veel prettiger eigenlijk.
    Goeie tip,

  6. Esther 25 mei 2019 at 13:50 - Reply

    Super VET Debbie!
    Fijn om te lezen dat het zo lekker met je gaat en dat je met Mark bent en het zo goed gaat 😉 leuk voor jullie!
    Geniet van al het moois, maar dat komt wel goed.
    Esther

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 25 mei 2019 at 15:03 - Reply

      dank je wel Esther 😉 goes pretty amazing en genieten doe ik zeker
      hoop dat het met jou & Lot ook goed gaat!

Reageer