Hiken naar de top van Wielki Kopieniec

/, Travel/Hiken naar de top van Wielki Kopieniec

Hiken naar de top van Wielki Kopieniec

Tijdens mijn tweede hike avontuur in het Tatragebergte in Polen, beklom ik de berg Wielki Kopieniec.
Ik had niet verwacht ons eerste avontuur te kunnen overtreffen, maar deze dag was er een mooie opvolging van.

In het Tatragebergte in Polen (2 uur rijden van Krakau) heb je 250 kilometer aan trails en wandelpaden. Dat betekend ontzettend veel keuze aan wandelroutes voor de beginnende tot gevorderde hiker.

Samen met mijn vriend was ik 2 dagen in dit gebied om te wandelen. Onze eerste wandeling was naar Morskie Oko, het grootste meer daar.
Omdat deze route voornamelijk een toegankelijke geasfalteerde weg was, besloten we nu voor wat meer uitdaging te gaan en een echte trail door het bos te nemen.
Door het lezen van wat blogs en de kaart Tatrzanski Park Narodowy te bekijken, besloten wij om de berg Wielki Kopieniec te bewandelen.

We besloten voor wat meer uitdaging te gaan en een echte trail door het bos te nemen.

Berg Wielki Kopieniec

De berg Wielki Kopieniec is 1328 meter hoog en ligt dichtbij het centrum van Zakopane.
Ook deze route is voor de beginnende hiker, zoals ons, prima te doen.
Je bereikt de top in ongeveer 1,5 uur na 4,5 kilometer. De hele wandeling is dus het dubbele, 9 kilometer en 3 uur wandelen.
Het leukste is wel om de optie te pakken de berg van de ene kant op te komen en de andere kant weer af te gaan.

Wij reden met de auto naar de parkeerplaats in het dorpje Jaszczurowka.
Hier staat een prachtig houten kerkje uit 1904.

Eerst lopen we een vlak stuk door een sparrenbos en over een heide. Prachtig uitzicht op de hoge bergen om je heen. Dan volgt er een beekje waar we even stoppen om te genieten van het geluid.

Daarna volgt er een pittig stuk klimmen over paden met grote keien door een bosrijke omgeving.
Hier en daar zie je nog wat sneeuw liggen in de bossen naast ons, waar geen zon komt.
Voor de rest hebben wij het weer prima getroffen met het weer, de zon schijnt volop en het is gewoon warm af en toe.

We genieten van alles wat wij onderweg tegenkomen.

We genieten van alles wat wij onderweg tegenkomen. We zijn blij dat we nu een compleet ander pad en uitzicht hebben, in vergelijking met de route van de dag ervoor. Dit is echt een trailpad en een flinke klim.
Een goede training voor de Jungfrau berg Marathon welke ik in september ga lopen.
Ik vind toevallig een mooie stok onderweg en gebruik dit de rest van de tocht als wandelstok.

Na de klim komen we op een heide met schaapherdershuisjes met prachtig uitzicht op de hogere bergen (bedekt met sneeuw) en onze eigen top welke we gaan beklimmen. Een klein stukje nog.
En dat kleine stukje is tijdens het klimmen nog best een stukje en flink stijl omhoog. De zon brand in onze rug. Het is (gelukkig) warm.

En dan…bereiken we de top. Van onze eerste echte beklommen berg. Magisch!
(oke vroeger, heb ik dit vroeger ook eens met mijn ouders gedaan, maar nu zo bewust meemaken, samen met mijn vriend, was TOP!)

Bovenop genieten we van het uitzicht. Schieten we foto’s en eten we onze broodjes op.
We realiseren ons dat we het weer hebben getroffen met het feit dat er geen andere wandelaars om ons heen zijn.
Na een half uurtje ongeveer kwamen er dan toch echt een aantal aan, maar we hebben echt een tijd alleen bovenop kunnen staan.

Mijn vriend ontdekt wat lager nog een mooi plekje waar je een waanzinnig uitzicht hebt en ook daar nemen we even ons momentje.

Aan de ene kant van de berg heb je uitzicht over de andere bergen van het Tatra gebied. En heel grappig, als je goed keek, zag je op die bergen wandelaars lopen, zo klein als mieren voor het oog. Aan de andere kant van de berg kijk je over Zakopane heen.

De tocht naar beneden is een weer een heel ander decor als de heenweg. Hier liggen veel meer stukken met sneeuw/ijs, dus het is wel oppassen geblazen met afdalen.

Onderaan de berg kopen we de typische Poolse kaas vers bij een boer (waar ik helaas vergeten ben een foto van te maken) en die we de volgende dag bij ons Paasontbijt opeten in ons huisje.

Tevreden kijken we terug op een geslaagde tweede hike-avontuur, getriggerd er meer te gaan maken.




By | 2019-06-12T10:43:43+02:00 juni 13th, 2019|Hiken, Travel|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager (16 u/w) en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden, hiken en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer