♥ Back on my feet!

//♥ Back on my feet!

♥ Back on my feet!

Gisteren liep ik sinds een maand weer een wat langere loop!!
Eindelijk liep ik weer probleemloos een 5km en wel tijdens de Maximapark Seizoensloop.

Eigenlijk was het de bedoeling dat ik 10km ‘vol gas’ zou lopen om onder het mom van een ‘veldtestloop’ om e.e.a. te bepalen voor mijn trainingen voor Rotterdam (denk aan anaerobe drempel en maximale snelheid op de 10km).
Gelukkig heb ik vorig jaar alles nauwkeurig laten meten bij het SMA (sport medisch adviescentrum) in Amersfoort (heb ik binnenkort weer een afspraak) en kan ik daar mee gaan rekenen.
Maar dat even terzijde en binnenkort uitgebreid meer over.

Paul en Micha gingen met mij mee, als support. Het was een koude ochtend. De start was om 10.30u.
We kwamen prima op tijd aan om mijn startnummer nog op te halen bij Sportcentrum Leidsche Rijn. Ik sprak trainer en eigenaar van Athletic Point Bert Eskes nog even en ik kon mij gaan klaarmaken voor de start.

Ik liep gelijk lekker, probeerde wel goed te voelen wat de beentjes deden en ook die voelden goed.
Ik merkte wel dat ik de eerste 1,5km veel te snel liep en probeerde wat gas terug te nemen. Goed op mijn hartslag en ademhaling te letten.
Maar ach, als een loper nou eenmaal lekker loopt.
Bij de 2,5km app ik Paul dat ik bij de helft ben (ik zie mijn mannen in gedachten al helemaal staan in de kou), en in de verte zie ik een mega hoge brug aan komen. Ik besluit deze rustig op te wandelen en even wat te drinken.
Daarna pak ik mijn fijne loopritme weer op en voor ik het weet komen wij bij het 4km punt aan.
Het parcours neem een slinger aan het einde waardoor ik in de verte Paul en Micha zie staan. Ik zwaai en zwaai. Blij dat ik het pijnloos ga redden.

15645575_1833647836911531_1777516817_n

Als ik ongeveer 500 meter voor de finish loop zie ik mijn lieve kleine mannetje aan komen rennen en die rent vrolijk de laatste meters mee. Gaat het goed mama? Heb je geen pijn? Überliefie.
Kom over de finish rond de 31.42 zoveel, maar voor de tijd ging ik natuurlijk niet.

Ik sta even te rekken en te strekken en word aangesproken door de fysio ter plaatse. Zij staan daar met een tent klaar om massages te geven.
Hij vraagt of het gaat, ik antwoord dat ik goed moet narekken en raak aan de praat waarom en hoe ik mijn blessure heb ervaren de afgelopen 4 weken.
Ik word natuurlijk op de massagetafel gelegd en hij gaat flink aan de slag. Zo raar hoe fysios en/of sportmasseurs soms een andere invalshoek op je klachten lijken op te merken. Zegt de één dat het mijn aanhechtingen zijn, de ander mijn kuiten, weer een ander mijn bil, denkt hij dat het uit mijn hamstrings komt (en pakt mijn rechter hamstring even goed aan), maar dat de oorzaak wellicht bij  mijn rug ligt (hij legt mij op mijn zij en ik word eventjes een soort van gekraakt, ik voelde een krakje losspringen).
Denk dat ik vanavond (maandag) even binnenloop op het inloopspreekuur bij ze.
Hier wil ik mee van weten. Baat het niet, dan schaad het niet.

15644312_1833647840244864_763723290_n

Ik spreek ‘sportrusten-neven’ Koen en Maarten de Jong en we gaan weer op huis aan. Mijn mannen hebben het wel erg koud.

Blij dat ik weer heb kunnen rennen! Maar ik doe het nog even rustig aan de komende 2 weken!

 

 

 

By | 2017-12-20T23:31:45+00:00 december 19th, 2016|Hardlopen|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

Reageer