PR op de Almere City Run Halve Marathon

/, Raceverslag/PR op de Almere City Run Halve Marathon

PR op de Almere City Run Halve Marathon

Nog voor de zomervakantie wilde ik een Halve Marathon lopen.
Ik heb gedacht aan Hamburg 25 juni, maar helaas niet te regelen met 1 van mijn vriendinnen. Dan word het een Nederlandse run (zoals jullie weten loop ik een HM liever in het buitenland). 3 Weken opvolgend, na de Marikenloop (10km), Loop van Leidsche Rijn (15km) zal ik vorige week eigenlijk Amersfoort lopen. Waarom ik deze uiteindelijk niet gelopen heb, lees je in mijn vorige blog.
Toen viel mijn oog op de halve van de Almere City Run. Met het weer goed in de gaten houdende en mijn gevoel goed peilende, mij woensdagavond officieel ingeschreven.
Ik ging ervoor. En ik zal nog wel is een PR kunnen lopen. Ik voelde het.

Een aantal hardloopvriendinnetjes van mij liepen ook en mijn vriendin Meike was zo lief om mee te gaan supporten.

Almere staat niet bekend om zijn mooie authentieke sfeer natuurlijk, maar dat nam ik maar op de koop toe. Ik ging deze HM voor een PR en dan doet de omgeving er (op dit moment voor mij) niet toe.

Meike en ik rijden gezellig samen naar Amersfoort. Ik ben zenuwachtig. Meike kan het goed merken (haha, sorry meis!). Ik moet mijn startnummer nog halen en dat blijkt nog best een endje lopen te zijn. Even omkleden, nog tig keer naar het toilet, even inlopen en ik vertrek naar het startvak. Leuk om Tamara nog even tegen te komen op haar verjaardag!

IMG_5913

IMG_5907

IMG_5916

Bij het klinken van het startschot zet ik hem verstandig in. Ik probeer niet te hard te gaan, mijn GPS heeft de eerste 2km moeite met de juiste snelheid aangeven (ivm tunnels en een winkelcentrum met glazen dak) dus loop vooral op gevoel.
We naderen een industrieterrein en mijn idee van Almere word bevestigd. Ik neem de route voor lief. We lopen ook veel door parken en een soort bos. Blik op oneindig en gaan.
Mijn tussentijden zijn prima, 5km rond de 26 min, 10km rond de 57min, 15km 1.26 (2 minuten sneller als de Loop van Leidsche Rijn!).
Soms ben ik bang dat ik te snel ga, maar het voelt goed.
Als je mijn Facebook en Instagram volgt weet je dat ik voor het eerst bietensap ging testen en even gaat het door mijn hoofd, die bietensap doet wonderen ;).
Bij de 10/11km begin ik mijn knie te voelen (ondanks mijn knieverband). Oei als ik het maar red.

Ik moet eerlijk bekennen, al die HM’s (de 4 hiervoor dus, dit was mijn 5e HM) deed ik ‘maar wat’. Ik liep op gevoel en probeerde wel een mooie tijd te halen, maar ik lette niet persé op mijn pace tijdens het lopen. Ik vond het al knap al ik hem uitliep! Nu wel. Ik had mijn klokje zo ingesteld dat ik mijn pace in het groot zag en dit heeft mij goed door de wedstrijd geloosd. Van te voren had ik uitgerekend welke pace ik moest lopen om de gewenste tijd te halen. Ik ging voor de 2.02.00. Of onder de 2u, helemaal goed.
Al met al was het nog best een benauwde dag, waar ik snel last van heb, dus die 2u ging ik niet redden.
Wel kwam ik over de finish met een tijd van 2.03.17!!
Oh yes!!! Een PR van 2 minuten!

IMG_5914

IMG_5910

Zo knap van mijzelf na zo’n emotionele week! BAM. Die staat!

Na de loop met het thuisfront gebeld, heb ik Coen eindelijk gezien (vriendje van IG) en zijn Meike en ik even het terras op gegaan. Ik had wel een biertje verdient vond ik!
We liepen naar de auto en het begin wat te miezeren en op een gegeven moment begint het toch hard te regenen! De mensen van de 7km race waren nog bezig met finishen. Ben blij dat wij het droog hebben gehouden op een ieniemienie miezerbuitje na (al vind ik wat regen juist heerlijk tijdens een run!).

Tijdens zo’n run gaan er verschillende gedachten en emoties door je heen en ik weet dat ik de eerste 12km zo lekker gelopen heb! Heer-lijk!
Op het plein waar de startvakken waren en de toiletten etc. hing een goede sfeer. Alles was prima geregeld in mijn ogen.

Wel viel mij op dat er 1 of andere wielren-maloot óp het parcours in tegengestelde richting op ons affietste met een rotgang! De lopers voor ons attendeerden ons erachter op, ik wist niet wat ik zag. Als iemand even wat lopers voor hem links wilde inhalen, bestaat er een grote kans tot een flinke botsing met een wielrenner. Mocht dit berich op één of andere manier bij deze heer terecht komen: “Denk even na voortaan alsjeblieft! Dit had heel verkeerd kunnen aflopen”.

IMG_5923

Omaatje was duidelijk bij mij deze race, of lag het toch aan de bietensap? Who knows? Vanavond lig ik tevreden in bed (en een zere knie, dat dan weer wel, dat word even rust nemen en lekker wat kleinere afstanden).
Deze smile gaat er deze week niet meer af!!
Oma, deze is voor jou!!

Was je er ook vandaag? Of heb je ergens anders gelopen?


Debbie

By | 2018-04-03T15:11:57+00:00 juni 12th, 2016|Hardlopen, Raceverslag|4 Comments

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen.

4 Reacties

  1. Marian 12 juni 2016 at 20:37 - Reply

    Mooi geschreven mop, knap gedaan, oma was er zeker bij . Rustig aan met je knie ❤️

  2. Dunya 13 juni 2016 at 23:07 - Reply

    Ik was er!! De 7. Hadden elkaar dus toch even kunnen zien. Ik stond te schuilen voor die enorme bui. Best leuk toch Almere

    • Debbie ~ Fit, Fun & Run 14 juni 2016 at 09:07 - Reply

      ja dat zei ik toch al van te voren haha! ik zat lekker op het terras toen jullie finishten 😉 jawel het ging wel, er wonen lieve mensen iig! 😉

Reageer