25 kilometer tijdens Reeuwijkse Plassen-loop

/, Raceverslag/25 kilometer tijdens Reeuwijkse Plassen-loop

25 kilometer tijdens Reeuwijkse Plassen-loop

Regelmatig loop ik een rondje om de Reeuwijkse Plassen. Prachtig stukje Nederland op nog geen kwartier rijden van mijn huis.
Laatst werd ik onder een Instagram-post getipt over de Reeuwijkse Plassen-loop 2 weken later. Ik had hier nog nooit eerder van gehoord, leek mij erg leuk, dus ik besloot hem te lopen.
Nicole wilde wel mee.

Er waren 3 afstanden te lopen; de 5 kilometer, 10 kilometer en 15 kilometer.
Klein beetje aangestoken door veel lopers tijdens de CPC loop leuk het ons leuk ook 2 medailles te scoren en 2 races achter elkaar te lopen. Sowieso samen is gezelliger en support langs de kant op zo’n afstand is nooit weg.

Helaas sloten de 10 kilometer en 15 kilometer niet op elkaar aan, dus werd het met een beetje creativiteit 2x de 5 kilometer-route en daarna de 15 kilometer.
Ik had wel netjes de organisatie gemaild en overlegd of dit kon. We kregen akkoord.

Siberisch koud

Klein probleempje. Er werd veel kou en wind voorspelt voor die dag. Siberisch koud zelfs. Temperaturen van -15 en windkracht 7. Lekker, langs een plas.
Maar we lieten ons niet uit het veld slaan.
Eigenlijk moest ik een langzame duurloop doen, maar dat ging het met dit weer niet worden. Ik zei daarom ook niets tegen mijn trainer dat ik aan de race(s) meedeed, ohoh, eerste keer dat ik echt vals-speelde tijdens mijn begeleiding naar de Marathon toe. 
Nicole en ik hadden ’s morgens nog contact via de app welke kleding handig was en stelden het moment van uit de deur gaan zo lang mogelijk uit. Oh jeetje, wat was het koud!

Aangekomen bij het evenemententerrein werd duidelijk hoe koud het wel niet was rond de plas. Waar beginnen we aan!
Maar we zijn bikkels, de kilometers moeten gemaakt en hoe stoer zijn wij als we het eenmaal gedaan hebben.
We schreven ons in. We werden gek aangekeken hoor, door de dames achter de inschrijftafel, zeker. Maar dat maakte het eigenlijk ook wel weer leuk.

Het eerste deel – De eerste 5 kilometer

Bewapend met 3 lagen bovenkleding, en extra trui eroverheen welke ik niet uit durfde te doen, winterbroek, handschoenen, oorwarmers en een buf stond ik aan de start.
De eerste kilometer is het park uit, dan een stuk vol met tegenwind tussen snelweg en Reeuwijkse Hout in en na een draai, rond de 3 kilometer uit de wind. Ik merk al dat die trui het te warm maakt en ook mijn handschoenen gaan uit.
Al heel snel naderden we de finish.
Nou dat ging nog makkelijk. We inden de eerste medaille en liepen gauw naar de auto om het op te bergen, startnummers te wisselen en de extra trui uit te trekken.

Het tweede deel – De tweede 5 kilometer

Daarna konden we weer aan hetzelfde rondje beginnen.
Weer de 2 kilometer vol met tegenwind trotseren.
We kwamen weer dezelfde vrijwilligers tegen (ontzettende respect voor deze mensen trouwens! Ik bedoel: wij hadden het koud, maar wij bewogen, zij stonden constant stil, de meesten pal in de wind) welke wel een beetje gek keken, waarom wij nog een keer langskwamen en ook nog is met de 15 kilometer startnummer op onze buiken : ) geweldig.
Aan het einde van de route zagen we de 10 kilometer lopers al aankomen, deze liepen ons rondje in tegengestelde richting, mazzelaars, die hadden een stuk minder wind.
Nog een klein stukje en de eerste 10 kilometers zaten er al op. Klaar, maar wel een beetje gespannen, om het volgende deel ook af te kunnen strepen.

Het derde deel – De laatste 15 kilometer

We hadden een half uur ‘pauze’ tot de 15 kilometer startte. We kletsten met wat bekenden en dronken een kopje koffie.
We bestudeerden het rondje van de 15 kilometer en wat bleek nou, we moesten wéér (bijna) twee keer hetzelfde rondje lopen van de 5 kilometer route. De laatste 6 á 7 kilometer zal pas rond de plas gaan. Nou zolang we het meeste uit de wind werden gehouden vond ik het prima. Maar rond de plas gaat, zou wel betekenen dat we écht-echt het laatste stuk in gingen.
Ik was er klaar voor, bring it on.

Eerst dus weer 1,5 keer hetzelfde rondje van de 5, stukken tegenwind, weer dezelfde vrijwilligers waar we leuke reactie op kregen. Voor de rest natuurlijk 0,0 toeschouwers langs het parcours met dit weer.
Eindelijk draaiden we richting plas en begonnen we aan het laatste stuk. Het eerste stuk was dan ook tegenwind.
Ik overdrijf niet als ik zeg dat we soms gewoon bijna stilstonden met een vlaag.
Ik kon er wel om lachen, maar het ging zo langzaam erdoor. En het is extra vermoeiend, laten we wel wezen, wij hadden er al 19 kilometer opzitten zij dit stuk. Laatste 6 kilometer waren we het dan ook goed zat, maar voelden ons tegelijkertijd zo sterk en moedig dat we dit gewoon maar deden!

Achter ons liepen nog maar 2 mensen denk ik ofzo, we zouden laat finishen.
Maar, als ik achteraf onze finishtijd zie, 1.35 vind ik het eigenlijk nog wel meevallen met al 10 kilometer in de benen en die wind.
En mijn hartslag heb ik ook nog best laag weten te houden, ik heb er wel steeds naar gekeken. Ik mocht echt max 145 lopen als duurloop en heb hem gemiddeld 152 weten te houden.

We finishen, innen onze tweede medaille en we zijn er klaar mee. Schieten natuurlijk foto’s  en we drinken gezellig nog wat na in het restaurant. En smeden plannen voor volgende loopjes.

We werden zelfs nog apart in het verslag genoemd op de website van de Reeuwijke Plassenloop.

By | 2018-03-24T09:14:12+00:00 maart 19th, 2018|Hardlopen, Raceverslag|0 Reacties

About the Author:

Debbie, 38 jaar. Onderneemster, office manager en moeder van de leukste zoon van 11 jaar. Grote passie voor hardlopen, wakeboarden en reizen. Letterlijk en figuurlijk een actief lezen. Ik neem je gezellig mee door middel van mijn blogs en video's.

Reageer